GEWELD Politie vermoedt dat ze in val is gelokt

MAASTRICHT – De politie onderzoekt of drie leden van de familie Krijnen dinsdagavond agenten in de val hebben gelokt.

Na meldingen van een vechtpartij onder de Noorderbrug trof de politie drie leden van de familie Krijnen die een agent een vuistslag in het gezicht gaven en met de dood bedreigden. Het drietal is opgepakt wegens openlijke geweldpleging, mishandeling, bedreiging en verzet bij aanhouding. De politie houdt er rekening mee dat het drietal de agenten in de val heeft laten lopen, zegt een politiewoordvoerder. Toen de politie na een melding over een vechtpartij naar de Noorderbrug trok, waar een van de zonen Krijnen woont, trof ze de drie „opgefokte mannen”, die zich vrij snel na aankomst tegen de politie keerden. Het gaat om de 38-jarige man die er woont, zijn 19-jarige zoon en zijn 35-jarige zwager. De politie vermoedt dat er sprake is van een bewuste confrontatie alsreactie op het vonnis van vorige week en de inval bij moeder Krijnen na aanwijzingen dat zij het huisin brand wilde steken.

Er waren dinsdagavond twaalf agenten en twee politiehonden nodig om de leden van de familieKrijnen, die zich hevig verzetten, te arresteren. De drie verkeerden volgens de politie vermoedelijk onder invloed van alcohol en drugs. Ze zijn in verzekering gesteld en worden vrijdag voorgeleid aan de officier van justitie. Ze zitten in beperkingen en mogen alleen met hun advocaat contact hebben. Het OM in Maastricht zegt in het algemeen de richtlijn te volgen om zwaardere straffen te eisen bij geweld tegen agenten, maar wacht het onderzoek af. Serge Weening, advocaat van de 35-jarige verdachte, zegt dat de politie buitenproportioneel veel geweld heeft gebruikt. Zijn cliënt zou met een wapenstok zijn geslagen. Volgens de politie is er slechts proportioneel geweld gebruikt: „Dat was nodig was om het verzette breken.”

RECHTZAAK Bezoeker Peppermill zwaar mishandeld

MAASTRICHT – De rechtbank in Maastricht heeft voormalige portier GiuseppeK.(32) van de Peppermill in Heerlen veroordeeld tot acht maanden cel. De eis was twee weken geleden nog vier jaar, waarvan één voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. K. mishandelde een discobezoeker in de nacht van 2 op 3 mei. Hij werd toen ingeseind over een ruzie in de disco. Nadat een aantal van de amokmakers door K. uit de zaak was gezet, meldde één van hen zich weer met een bebloed gezicht, omdat de ruzie buiten weer was opgelaaid. De portier -‘ik voelde me genaaid’- ging daarop achter de vermeende daders aan. K. gaf één van hen, het latere slachtoffer, twee flinke klappen op het gezicht. Volgens getuigen schopte de portier, die zijn baan bij de Peppermill en als beveiliger op Schiphol niet meer mag uitoefenen, de jongen nog een paar keer. De rechtbank sprak K. uiteindelijk vrij van poging tot doodslag.

In totaal negentien hennepkwekerijen werden ontruimd in de Hoensbroekse Kasteelbuurt.

Een wijk die belegerd wordt na signalen dat wietteelt bijna huis aan huis gemeengoed is, zoiets is zelden vertoond. Bewoners van de Hoensbroekse Kasteelbuurt wisten niet wat hen overkwam toen 250 agenten hun wijk op slot gooiden.

“Dáár, in de houten schuur achter ons huis”. Zittend op een plantsoenhek voor zijn ouderlijk huis aan de Markgravenstraat wijst hij naar de plek waar de politietroepen vonden wat ze zochten. Hennepplanten, zo draait de 17-jarigeAshley er niet omheen. „Mijn vader zit nu al op het politiebureau, hij heeft achterom dus een kwekerij gehad.Wist ik veel. Ik heb er nooit eerder wat over gehoord, maarik ben ook zelden thuis.” Dat moet dan een onaangename verrassing zijn geweest? „Ja. Denk je lekker uit te slapen omdat je pas’s middags naar school moet, krijg je dit.” De ogen van een jonge buurman spuwen vuurterwijl hij de blauwgetinte bedrijvigheid rond de schuur gadeslaat. „Iedereen moet toch gewoon zelf weten of hij een kwekerij in huis wil?”, foetert hij.

Nee, bij hem hebben ze niks gevonden.Wél bij zijn schoonzus, een paar huizen verderop. „Een arme vrouw die niet anders kón. Omdat ze geen baan kan vinden en verder niets heeft. Nu is ze hiervan ook nog eens de dupe, terwijl de staat zo iemand juist meer geld zou moeten even.” De 25-jarige Jan uit een straat verderop denkt er net zo over. Gehuld in bevlekte nepmerkkleding, ongeschoren en metrode oogjestuurt hij meewarig naar de steeds groter wordende berg planten op de stoep bij zijn buurman. „Zo zonde, ze waren bijna hoog genoeg om te oogsten.” Het inspireert hem tot een heus wetsvoorstel. „Als de staat nou eens toestaat dat elke Nederlander thuis maximaal 100 planten mag hebben, dan zou er veel minder criminaliteit zijn.

“Wijk liet netwerk Enexis bijna bezwijken”

Dan hoeft ook niemand meer een ander te beroven voor een tientje.” Terug naar de realiteit van een gure dinsdag in oktober.Ashley mag zich een kwartier na zijn geweeklaag over zijn nachtrust op bijzondere belangstelling van de politie verheugen. Na een kwartier wordt hij samen met zijn moeder in een justitie bus afgevoerd. Hij is niet de enige. In totaal worden achttien bewoners van de Kasteelbuurt door de politie aangehouden.Andere wapenfeiten: negentien ontmantelde hennepplantages, de inbeslagname van 6,5 kilo amfetamine plusingrediënten en het ontmantelen van een illegaal café. Het is de oogst van een grootscheepse actie die in zes weken op poten is gezet. „Binnen dat tijdsbestek 250 agenten op de been brengen is een hele klus, zoiets doe je alleen maar als er ernstige calamiteiten dreigen”,schetst burgemeester Toine Gresel van Heerlen, die een noodverordening afkondigde. „Ik was niet graag verantwoordelijk geweest als hier een grote brand was uitgebroken.Want dat was een reëel risico: het stroom verbruik in de wijk was zo ongekend hoog dat het netwerk van Enexis eronder dreigde te bezwijken.”

‘Voorstel: iedereen mag 100 planten hebben’

En hoge stroomafname in volksbuurten betekent vaak maar één ding: hennepplantjes op zolders en in schuren. Die overtuiging groeide na warmtemetingen van de politie, die met een met speciale apparatuur uitgerust vliegtuigje boven Hoensbroek vloog. En dan zijn er nog vele tientallen meldingen bij de kliklijn Meld Misdaad Anoniem. Dit resulteerde in de slotsom dat 47 van de 128 huishoudens in de wijk de verdenking op zich hadden er een geheime tuinbouwhobby op na te houden. Ondoenlijk om af te doen met een gewone hennep-haaldag, zo was de overtuiging van justitie, de politie en de gemeente Heerlen. Ze hebben het geweten in de Kasteelbuurt. Om kwart voor acht ging de complete wijk op slot en werd bij 47 panden tegelijk aangeklopt. Later op de ochtend hebben de bewoners onder het genot van zware shag geen goed woord over voor het machtsvertoon.Woede over ‘het intrappen van mijn deur terwijl ik een vijf weken oude dochter in huis heb’, verontwaardiging over ‘een inval bij mijn zieke zus die binnen aan de beademing ligt’ en irritatie over‘die agent die zelfs in mijn kast zit te rommelen.’ En dan is er nog zoiets als het stigma van de wijk. „Wat denk je dat een werkgever zal zeggen als hij ziet dat ik uit een straat kom waar zo’n overdreven actie is gehouden?”, vraagt een jonge, werkloze vader zich af.

De omvang van de politieactie mag dan wel van Vinkenslag-allure zijn; het verzet van de bewoners doet geenszins denken aan de verbetenheid waarmee de Maastrichtse woonwagen kamp bewoners hun territorium verdedigden. De sfeer is gelaten, bewoners praten rustig op straat en zo nu en dan is er zelfs tijd voor een dolletje met de politie. Misschien ook weer niet verbazingwekkend voor wie beseft dat de actie mede tot stand kwam op basis van tientallen anonieme tips uit de buurt zelf. „Zie je dat dak daar aan de overkant”, wijst een man die al jarenlang in de wijk woont. „Dat is vernieuwd nadat het enkele jaren geleden is uitgebrand vanwege een verkeerd aangesloten plantage. Goed dat gevaarlijke situaties nu worden aangepakt.” Bezorgd als hij is om zijn ruiten wil hij niet met naam in de krant. Die bezorgdheid om elkaars veiligheid is echter nog geen gemeengoed. Of ze nu boos op de buren is, nu daar een potentiële brandhaard in de schuur is ontdekt, zo luidt de vraag aan een bewoonster. „Nee”, klinkt het bijna verbaasd. „We wisten het toch niet? En wat niet weet, wat niet deert.” Kijk, met zulke mensen kan Jan uit de Wingerdweg nou praten. „Wietteelt levert geld op dat we weer uitgeven”, zo geeft hij als ultiem argument een micro-economische analyse ten beste. „In het café voor bier, bij de V&D voor kleren en bij de Jumbo voor boodschappen. Moeten die bedrijven soms failliet?”

POLITIEACTIE Kasteelbuurt in Hoensbroek verbruikte zoveel energie dat netwerk het bijna niet meer aankon

HOENSBROEK – Omdat bij één derde van de woningen een vermoeden bestond dat de bewoners wiet telen, heeft de politie gisteren de Kasteelbuurt in Hoensbroek urenlang belegerd.

De grote politieactie leidde tot negentien opgerolde hennepplantages, de vondst van 6,5 kilo amfetamine en grondstoffen daarvoor, inbeslagname van goederen en de ontmanteling van een illegaal café. Achttien buurtbewoners werden gearresteerd. Drie van hen zitten nog vast. De politie verwacht dat de komende dagen nog meer mensen worden opgepakt. De politie sloot van kwart voor acht ’s ochtends tot in de namiddag alle toegangswegen naar de wijk af. Tegelijkertijd werd bij 47 van de 128 panden met een huiszoekingsbevel aangebeld. Bij al die huizen had de politie een vermoeden dat er hennep geteeld werd. Dit naar aanleiding van gegevens van energienetwerkbeheerder Enexis, die constateerde dat de wijk een ongekend hoog stroomverbruik had. Metingen met een vliegtuig met warmteregistratieapparatuur bevestigden het vermoeden van grootschalige teelt. Ook beschikte de politie over tientallen anonieme tips over plantages in de wijk. Volgens burgemeester Toine Gresel van Heerlen, die een noodverordening afkondigde, moest er wel ingegrepen worden, omdat het risico op brand te groot werd. Het illegaal aftappen van stroom nam dusdanig grote vormen aan dat het netwerk dit bijna niet meer aankon.

Hoeveel de politieactie in totaal heeft gekost, is onduidelijk. Alleen de kosten voor de inzet van 250 agenten bedragen naar schatting al meer dan 200.000 euro.

Problemen in de Hoensbroekse Kasteelbuurt. Datis nieuws waar de gemiddelde Heerlenaar niet van opkijkt. Geweld en criminaliteit zijn bekende grootheden in de kolonie van kleine huisjes, die meer dan zestig jaar geleden ontstond op een steenworp afstand van Kasteel Hoensbroek en een mooi wandelgebied. Hoewel het de laatste tijd relatief rustig is, werd de volksbuurtin de afgelopen twintig jaar opgeschrikt door een reeks ernstige incidenten. Met aanslagen, brandstichtingen, vechtpartijen, plunderingen en vandalisme haalde de Kasteelbuurt meermaals het(landelijke) nieuws. Een greep.In 1988 werd een huis aan deWingerdweg in brand gestoken.In de jaren negentig werden diverse familievetes uitgevochten, waarbij soms een politiemacht moest worden opgetrommeld om de gemoederen te bedaren. In 1997 werd de buurt geconfronteerd met een reeks aanslagen met brandbommen. Hennepkwekerijen en schuren, waar apparatuur stond om synthetische drugs te fabriceren, werden opgerold. Daarna volgden de plundering en vernieling van de woning vaneen vermeende tipgever van de politie. In 2008 werd op deWingerdweg een lijk in de kofferbak van een auto gevonden. De gemeente Heerlen heefttalloze maatregelen genomen om de situatie in de wijk te verbeteren. Tottwee keer toe werden de woningen van de Kasteelbuurt gerenoveerd. Buurtwerk en maatschappelijk werk zijn ingezet.Wethouder Riet de Wit(SP,Wijken) vindt dat dit stukje Hoensbroek er de afgelopen jaren enorm op vooruitis gegaan. „Er zijn forse investeringen gedaan door de woningstichting en de gemeente. De buurtligt er keurig bij. Ook in sociaal opzichtis er sprake van vooruitgang. Daarom is het ontzettend vervelend dat dit nu gebeurd is. Maar ik blijf er bij dat er veel goede mensen in de Kasteelbuurt wonen.”

DEN BOSCH – Er komt een nieuw onderzoek naar de dood van Eindhovenaar Pieter Besuijen. Beuijen (77) werd ruim drie jaar geleden op beestachtige wijze om het leven gebracht op een homo-ontmoetingsplek in Lierop. De dader stak hem verschillende keren met een mes en propte de mond van het slachtoffer vol met dennennaalden, waardoor de Eindhovenaar mogelijk stikte.

Gisteren stond in Den Bosch een 44 jarige Mierlonaar in hoger beroep terecht bij het gerechtshof. Hij zegt onschuldig te zijn en meent dat aan de hand van nieuwe getuigenverhoren en sporenonderzoek te kunnen aantonen. De Mierlonaar wil onder meer dat drie getuigen van foto wordt voorgelegd van een vierde getuige, die hij beschouwt als de mogelijke dader. Deze getuige is de vroegere overbuurman van de verdachte. Hij kan zich tegen de beschuldiging niet meer verdedigen, omdat hij inmiddels is overleden.

De rechtbank veroordeelde de 44 jarige Mierlonaar eerder dit jaar tot een gevangenisstraf van dertien jaar en tot tbs met dwangverpleging. Tijdens het proces bij de rechtbank deed hij er het zwijgen toe.

Gisteren zei hij dat hij op een volgende zitting van het gerechtshof met een verklaring zal komen die een ander licht op de moordzaak werpt. Gedurende vrijwel het gehele onderzoek bij de rechtbank heeft de verdachte zich beroepen op zijn zwijgrecht. Dat is volgens de rechtbank zijn goed recht, maar het laat wel een aantal prangende vragen openstaan, zoals zijn aanwezigheid op de homo-ontmoetingsplek en de aanwezigheid van zijn DNA op de broek van Beuijen. Volgens de rechtbank eisen deze feiten een redelijke verklaring van de verdachte. Omdat hij dit niet gegeven heeft, legde de rechtbank ze in zijn nadeel uit. Het hof gaat ervan uit dat de verdachte juist over deze prangende vragen een verklaring zal afleggen.

Geen informatie beschikbaar.

LJN: BK0345, Rechtbank Maastricht , 03-702646-08
Datum uitspraak: 15-10-2009
Datum publicatie: 15-10-2009
Rechtsgebied: Straf
Soort procedure: Eerste aanleg – meervoudig
Inhoudsindicatie: Promis vonnis – inhoudsindicatie: vrijspraak verhuurder van medeplichtigheid aan drugshandel

Uitspraak
RECHTBANK MAASTRICHT

Sector strafrecht

parketnummer: 03/702646-08

vonnis van de meervoudige kamer van 15 oktober 2009

in de strafzaak tegen

[verdachte],
geboren te [geboortegegevens],
wonende te [adresgegevens].

Raadsman is mr. S. Weening, advocaat te Maastricht.
1 Onderzoek van de zaak
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zittingen van 9 maart en 1 oktober 2009, waarbij de officier van justitie,
de verdediging en de verdachte hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.

2 De tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte:
Feit 1: samen met anderen harddrugs binnen en buitenNederland heeft gebracht, dan wel daaraan medeplichtig
is geweest door panden ter beschikking te stellen voor de opslag van en de handel in harddrugs;
Feit 2: samen met anderen harddrugs heeft verkocht, dan wel daaraan medeplichtig is geweest door panden ter
beschikking te stellen voor de opslag van en de handel in harddrugs;
Feit 3: lid is geweest van een criminele organisatie die tot oogmerk had het binnen en buiten Nederland brengen
(dan wel verkopen) van harddrugs;
Feit 4: huurinkomsten heeft witgewassen die afkomstigwaren uit misdrijf;
Feit 5: valse hypotheekaanvragen en -akten heeft opgemaakt.

3 De beoordeling van het bewijs
3.1 Het standpunt van deofficier van justitie
De officier van justitie acht niet wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich samen met anderen heeft schuldig gemaakt aan de in- en uitvoer van en de handel in harddrugs (feiten 1 en 2 primair). Ook acht zij niet bewezen dat verdachte lid is geweest van een criminele organisatie die zich met de handel in harddrugs bezig hield (feit 3). De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte hiervan wordt vrijgesproken.
De officier van justitie acht wel bewezen dat verdachte medeplichtig is geweest aan de in- en uitvoer van en de handel in harddrugs door hiervoor panden ter beschikking te stellen. Als verdachte al niet wist van de handel in drugs vanuit zijn panden, dan heeft hij zich in elk geval willens en wetens blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat er vanuit zijn panden in harddrugswerd gehandeld. De officier van justitie leidt dit af uit tapgesprekken en de manier waarop en de personen aan wieverdachte zijn panden verhuurde. Daarbij maakte verdachte gebruik van identiteitsbewijzen van personen van wie het identiteitsbewijs vermist of gestolen bleek. Verdachte zorgdeer zo voor dat zijn administratie op het eerste gezicht in orde leek.
Ook acht de officier van justitie bewezen dat verdachte zich heeft schuldig gemaakt aan valsheid in geschrift
(feit 5). Verdachte heeft in strijd met de waarheid opgegeven dat de woningen die hij aankocht, bestemd waren voor eigen bewoning, terwijl het steeds de bedoeling was deze woningen te verhuren. Ook heeft verdachte in strijd met dewaarheid opgegeven dat hij geen andere financiëleverplichtingen had en/of dat hij bepaalde

inkomsten genoot.
Door het plegen van valsheid in geschrift ten aanzien van de hypotheekaanvragen en -akten, heeft verdachte diverse panden in eigendom verworven. Vervolgens heeft verdachte huurinkomsten genoten door deze panden te

verhuren aan derden.Ook heeft verdachte volgens de officier van justitie huurinkomsten genoten afkomstig uit de handel in harddrugs. Verdachte heeft derhalve huurinkomsten voorhanden gehad afkomstig uit misdrijf en zich schuldig gemaakt aan witwassen (feit 4).
3.2 Het standpunt van de verdediging De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte moet worden vrijgesproken van alle feiten.Volgens de raadsman is er geen bewijs voorhanden dat verdachte wist of had kunnen of moeten vermoeden dat de in de tenlastelegging genoemde personen, dan wel andere in het dossier genoemde huurders, zich bezig hielden met de in- en uitvoer van of de handel in harddrugs. Evenmin is er bewijs dat verdachte aan de personen genoemd in de tenlastelegging panden ter beschikking heeft gesteld.
Verdachte is volgens de raadsman zorgvuldig te werk gegaan bij het verhuren van zijn panden. Dit brengt met zich mee dat verdachte moet worden vrijgesproken van de feiten 1 tot en met 3.
Ten aanzien van feit 4 heeft de raadsman naar voren gebracht dat niet bewezen kan worden dat verdachte op de hoogte is geweest van de handel in (hard)drugs vanuit zijn panden. Om die reden is er geen sprake van witwassen van huurinkomsten, afkomstig uit misdrijven van de Opiumwet. Evenmin waren de huurinkomsten van verdachte afkomstig uit het misdrijf valsheid in geschrift (feit 5). Door het tekenen van hypotheekoffertes, dan wel notariële akten was er op het moment van ondertekenen geen sprake van valsheid in geschrift. Hooguit heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan contractbreuk door de panden niet zelf te gaan bewonen, maar te verhuren. Daarbij heeft de raadsman ook aangevoerd dat een hypotheekofferte niet gelijk gesteld kanworden aan een hypotheekaanvrage, zoals ten laste gelegd. De door verdachte ondertekende offertes dienen daarom buiten beschouwing te blijven.

3.3 Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank zal verdachte vrijspreken van de feiten 1, 2 en 3 van de tenlastelegging. Hierna volgt een uiteenzetting hoe de rechtbank tot dit oordeel is gekomen. Aansluitend zal de rechtbank de feiten 4 en 5 bespreken. Dezefeiten zal de rechtbank bewezen verklaren.

3.3.1. Inleiding
In het kader van een onderzoek naar de in- en uitvoer van en de handel in harddrugs door een
samenwerkingsverband van verdachten heeft op 14 januari 2008 een doorzoeking
plaatsgevonden in een woning gelegen aan de [M.straat] 57 in Maastricht. Deze woning is eigendom van verdachte. In deze woning is bij de doorzoeking een grote hoeveelheid harddrugs aangetroffen. Ook werden er poststukken aangetroffen op naam van [medeverdachte 1]. De resultaten van de doorzoeking wezen erop dat de
woning aan de [M.straat] 57 als stashplaats werd gebruikt door [medeverdachte 1].
Uit het onderzoek van de politie bleek verder dat verdachte nietalleen eigenaar was van deze woning, maar ook van meerdereandere woningen. Ten aanzien van een aantal van deze woningen trof de politie in XPOL meldingen vanaf 2005 aan in het kader van overtreding van de Opiumwet. Het opsporingsonderzoek heeft zich vervolgens gericht op de personen genoemd in de tenlastelegging en op verdachte.

3.3.2. Het oordeel van de rechtbank ten aanzien van de georganiseerde handel in harddrugs
De rechtbank is van oordeel dat het dossier wettig en overtuigend bewijs bevat dat [medeverdachte 1] zich samen met anderen heeft schuldig gemaakt aan de uitvoer van en de handel in harddrugs. Ook blijkt uit het dossier dat ersprake was van een criminele organisatie, waarvan [medeverdachte 1] deel uitmaakte. Deze organisatie had naar het oordeel van de rechtbank tot oogmerk de uitvoer en/of het verkopen van harddrugs.
Naast [medeverdachte 1] behoorden tot deze organisatie [medeverdachte 2], [medeverdachte 3],[medeverdachte 4], [medeverdachte 5] en [medeverdachte 6].
De rechtbank acht niet bewezen dat er een dusdanigerelatie heeft bestaan tussen de organisatie van [medeverdachte 1] c.s. en de in de tenlastelegging genoemde [medeverdachte 7], [medeverdachte 8], [medeverdachte 9] en [medeverdachte10], dat deze personen als deelnemer aan deze organisatie moeten worden beschouwd.
De vraag die vervolgens beantwoord moet worden, is of verdachte lid is geweest van de criminele organisatie van [medeverdachte 1] en/of er sprake is van een georganiseerd verband tussen hem en [medeverdachte 7],[medeverdachte 8] en/of [medeverdachte 10]. Met betrekking totdit laatste overweegt de rechtbank dat van enig strafrechtelijk relevant verband tussen verdachte en [medeverdachte 7], [medeverdachte 8] of [medeverdachte
10]niet is gebleken. Wel staat naar het oordeel van derechtbank vast dat verdachte de huur van een tweetal woningen gelegen aan de [N.straat] 18a en 24a in Maastricht ontving van [medeverdachte 9]. In deze woningen heeft de politie op 23 april 2008 verdovende middelen aangetroffen, maar de woningen kunnen evenwel niet in verband gebracht worden
met handel in harddrugs door [medeverdachte 9] of andere personen, noch met de activiteiten van voornoemde criminele organisatie. [medeverdachte 9] heeft naar het oordeel van de rechtbank deaangetroffen harddrugs opzettelijk aanwezig gehad, maar nietis gebleken dat verdachte daarvan op enigerlei wijze op de hoogte was.

3.3.3. Contacten van verdachte met decriminele organisatie van [medeverdachte 1] in relatie tot de panden [N.straat] 8a en 10a in Maastricht Uit het dossierkomt naar voren dat de organisatie van [medeverdachte 1] gebruik maakte van een tweetal panden die niet toebehoren aan verdachte. Uit het onderzoek bleek vervolgens dat leden van de organisatie op enig moment nieuwe panden nodig hadden. De rechtbank komt tot de conclusie dat [medeverdachte 1], diens broer [medeverdachte 2], [medeverdachte 3], [medeverdachte 4] en [medeverdachte 5] samenwerkten om een nieuw pand te huren om de handel in verdovende middelen van daaruit te kunnen voortzetten. Uit de tapgesprekken en het sms-verkeer bleek dat verdachte hiertoe benaderd werd. Verdachte heeft erkend dat hij het is die op verschillende taps te horen is. Ook heeft verdachte erkend in persoon en telefonisch contact te hebben gehad met [medeverdachte 4] over de verhuur van zijnwoningen gelegen aan de [N.straat] 8a en 10a in Maastricht. Duidelijk is, dat verdachte deze woningen aan [medeverdachte4] voor verhuur ter beschikking stelde. De woningen gelegen aan de [N.straat] 8a en 10a zijn op 23 april 2008 doorzocht. In de woningen werden geen verdovende middelen aangetroffen. Evenmin bevat het dossier enig bewijs voor handel in harddrugs vanuit deze panden.

Naast de hiervoorbeschreven contacten met [medeverdachte 4], heeft verdachte contact gehad met [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2]. Niet is komen vast te staan dat dit contact betrekking had op de verhuur van de [N.straat] 8a en 10a. Volgens verdachte had dit contact betrekking op de afhandeling van schade aan de woning aan de [M.straat] 57. De rechtbank heeft geen bewijs in het dossier kunnen vinden waaruit volgt dat deze stelling van verdachte aantoonbaar onwaar is.

3.3.4. Onderzoek naar de (overige) panden en de administratie van verdachte
Vervolgens heeft de politie onderzoek verricht naar de(overige) panden van verdachte en diens administratie. Uit de bevindingen, zoals beschreven in het dossier en deverklaringen van verdachte, afgelegd bij zijn verhoor door depolitie en ter terechtzitting, komt naar het oordeel van de rechtbank het volgende beeld naar voren.

Verdachteheeft verklaard zijn panden te hebben verworven met het doel de woningen te verhuren. Ook heeft verdachte een tweetal woningen die hij zelf gehuurd had, onderverhuurd. Verdachtewilde -kort samengevatmet de huuropbrengsten de hypothecaire leningen afbetalen en zo met het opgebouwde vermogen in devorm van vastgoed voorzien in zijn pensioen. Verdachte verdiende naar eigen zeggen ongeveer € 150,- per verhuurde
woning. Verdachte werd in de jaren vanaf 2005 meermalen geconfronteerd met het aantreffen van drugs door de politie in zijn panden. Verdachte heeft in de loop van de jaren 2003 tot en met april 2008 vele huurcontracten afgesloten en vele huurders gehad. Verdachte heeft betoogd dat hij bij het afsluiten van de huurcontracten de huurder in persoon wilde zien en dat hij daarbij het identiteitsbewijs van degene die het contract tekende altijd controleerde. Of deze
huurder echter daarna de woning ook daadwerkelijk bewoonde, heeft verdachte nauwelijks gecontroleerd. Verdachte heeft zich ook niet bemoeid met het gebruik van de woningen, zolang er maar geen overlast of grote problemen ontstonden. Voorts nam verdachte genoegen met het contant betalen van de huur, waarbij het hem niet uitmaakte wie nu precies voor wie de huur betaalde. De administratie bleek meerdere, elkaar overlappende, huurcontracten te bevatten. Ook bleken sommige contractspartijen meerdere panden tegelijkertijd te hebben gehuurd. Verdachte heeft hiervoor als verklaring gegeven dat hij niet goed bijhield wanneer een contract daadwerkelijk was beëindigd. Meerdere personen op wier naam contracten zijn aangetroffen, hebben verklaard nimmer een woning van verdachte te hebben gehuurd. Eveneens hebben deze personen aangegeven dat hun identiteitsbewijs vermist was
of was geweest. Een andere getuige heeft verklaard dat zij ten behoeve van iemand anders op haar naam een huurcontract heeft getekend bij verdachte en dat verdachte dit wist.

3.3.5. Conclusies van de rechtbank ten aanzien van de feiten 1, 2 en 3
De rechtbank is van oordeel, gelet op hetgeen vermeld staat onder3.3.4., dat verdachte als verhuurder
onprofessioneel te werk ging: zijn huuradministratie was slordig en hij stond onverschillig tegenover het gebruik
van zijn panden, zolang hij er maar geen last van had en de huur werd betaald. Dit valt hem te verwijten, te meer
nu verdachte vanaf 2005 meermalen geconfronteerd is met het aantreffen van drugs door de politie in zijn
panden.
Bij dit verwijt laat derechtbank buiten beschouwing dat meerdere personen hebben verklaard nimmer van
verdachte te hebben gehuurd. Op basis van de voorhanden zijnde bewijsmiddelen is voor de rechtbank niet
onomstotelijk komen vast te staan dat verdachte gebruik heeft gemaakt van identiteitsbewijzen, waarvan hij wist
dat die niet toebehoorden aan de feitelijke huurders.

De vraag diebeantwoord moet worden door de rechtbank is of de hiervoor beschreven manier waarop verdachte
zijn panden verhuurde en hiervan de administratie bijhield in het besef dat er vaker drugs werden aangetroffen in
zijn woningen, de conclusie rechtvaardigen dat verdachte opzettelijk (in welke variant dan ook) ten behoeve van
de drugshandel door de organisatie van [medeverdachte 1] c.s. zijn panden ter beschikking stelde en zich
schuldig heeft gemaakt aan het onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde.

De rechtbank is van oordeel dat dit niet het geval is. De rechtbank overweegt hiertoe het volgende.

Met de officier van justitie en de raadsman is de rechtbank van oordeel dat het dossier geen aanknopingspunten
bevat om te concluderen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het onder 1 primair, 2 primair en onder 3 ten laste gelegde. Niet bewezen kan worden dat verdachte zich in nauwe en bewuste samenwerking met anderen
heeft schuldig gemaakt aan de in- en/of uitvoer van en de handel in harddrugs. Ook is er geen sprake van
deelname van verdachte aan de hiervoor beschreven criminele organisatie. De hiervoor onder 3.3.3. beschreven
contacten met leden van de organisatie, kunnen deze conclusie niet dragen.

Ten aanzien van de onder 1 subsidiair en 2 subsidiair ten lastegelegde medeplichtigheid aan drugshandel
overweegt de rechtbank als volgt.
Niet vast te stellen is dat verdachtewist dat [medeverdachte 1], [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] zich
bezig hielden met de handel in verdovende middelen. De in het dossier opgenomen tapgesprekken bieden hiertoe
onvoldoende harde aanknopingspunten. Aan het feit dat verdachte bij herhaling in de tapgesprekken en het smsverkeer aangeeft niet via de telefoon te willen spreken,kan geen doorslaggevende betekenis worden toegekend.
Het dossier bevat geen bewijsmiddelen op basis waarvan vastgesteld kan worden dat er sprake is van zuiver
opzet van verdachte op de handel in harddrugs door [medeverdachte 1] c.s. en op de medeplichtigheid daaraan.
Naar het oordeel van de rechtbank is er ook geen sprake van voorwaardelijk opzet bij verdachte op de handel in
harddrugs door [medeverdachte 1] en op medeplichtigheid daaraan. De omstandigheid dat verdachte
onprofessioneel en administratief slordig tewerk ging bij hetverhuren van zijn panden en het aantreffen van
verdovende middelen in zijn panden in het verleden, brengen in dit geval niet mee dat verdachte willens en
wetens de aanmerkelijke kans aanvaard heeft zich medeplichtig te maken aan de handel in harddrugs door
[medeverdachte 1] c.s.

Er is gelet op het voorgaande geen wettig en overtuigend bewijs voorhanden van het opzettelijk ter beschikking
stellen van woningen door verdachte ten behoeve van het opslaan en/of het verhandelen van verdovende
middelen door [medeverdachte 1] c.s. Derechtbank zal verdachte dan ook vrijspreken van de feiten 1, 2 en 3.

3.3.6 De feiten 4 en 5
Nu de rechtbank verdachte zal vrijspreken van de feiten 1, 2 en 3, kan verdachte niet verweten worden dat hij
wist dat dehuurinkomsten die hij ontving afkomstig waren uit de in- en/of uitvoer van en/of de handel in
verdovende middelen. Wel acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte huurinkomsten
voorhanden heeft gehad, terwijl hij wist dat deze afkomstig waren uit het misdrijf valsheid in geschrift. De
rechtbank zal voor de duidelijkheid daarom eerst feit 5 bepreken en uiteenzetten dat verdachte valselijk een
hypotheekaanvraag heeft opgemaakt. Daarna zal de rechtbank uiteenzetten dat verdachte zich heeft schuldig
gemaakt aanwitwassen (feit 4).

3.3.7. Valsheid in geschrift
Verdachte heeft meerdere woningen in eigendom verworven in de periode van 25 maart 2003 tot en met 13
augustus 2004. In het dossier bevinden zich offertes voor hypotheekleningen, hypotheekaanvragen,
hypotheekakten, akten van levering en andere geschriften. Diverse geschriften zijn door verdachte ondertekend.
Verdachte heeft ter terechtzitting verklaard bewust te hebben verzwegen, dat hij de woningen die hij aankocht,
niet zelf wilde gaan bewonen, maar wilde verhuren (met uitzondering van de woning te Veldwezelt in België).
Om niet door de mand te vallen heeft verdachte ook telkens bewust bij verschillende financiële instellingen
hypothecaire leningen aangevraagd. Vervolgens heeft verdachte diversehypotheekoffertes ondertekend. In strijd
met de waarheid heeft verdachte daarna ook bewust de notariële akten ondertekend, waarin hij in verschillende
bewoordingen de verplichting aanging niet zonder toestemming te verhuren, dan wel de woning aan te wenden
voor eigen gebruik.

De rechtbank deelt het standpunt van de raadsman dat een onderscheid gemaakt dient te worden tussen de
geschriften “hypotheekaanvraag” en “hypotheekofferte”. In het dossier zijn deze geschriften ook duidelijk te
onderscheiden. De rechtbank stelt vast dat verdachte weliswaar hypotheekoffertes heeft ondertekend, waarin
verdachte in strijd met de waarheid, dan wel mogelijk in strijd met de algemene voorwaarden heeft aangegeven
dat dewoning voor eigen gebruik zou worden aangewend, maar deze offertes dienen buiten beschouwing te
blijven, nu slechts ten laste is gelegd dat verdachte zich aan valsheid in geschrift heeft schuldig gemaakt met
betrekking tot hypotheekaanvragen en -akten.
Ten aanzien van de notariële akten komt derechtbank tot de conclusie dat ook deze geschriften buiten
beschouwing moeten worden gelaten, nu de rechtbank van oordeel is dat in de tenlastelegging onvoldoende
feitelijk tot uiting komt dat deze akten door notarissen zijn opgemaakt en niet door verdachte. Bovendien stelt de
rechtbank vast dat meerdere notariële akten in andere plaatsen zijn verleden en ondertekend dan in Maastricht.
Nu alleen Maastricht als pleegplaats ten laste is gelegd, hadden deze akten niet in enige bewezenverklaring
kunnen worden meegenomen.
De rechtbank komt tot de conclusie dat verdachte per saldo één hypotheekaanvraag valselijk heeft opgemaakt.
Dit betreft deaanvraag “Optima Hypotheek aanvraag” van 13 augustus 2004. Op dit geschrift staat aangegeven
dat de woning gelegen aan de [N.straat] 24 in Maastricht wordt aangekocht voor eigen gebruik. Door
ondertekening te Maastricht op 13 augustus 2004 heeft verdachte verklaard alle verstrekte gegevens naar
waarheid te hebben ingevuld, terwijl hij voorafgaand aan dezeondertekening al voornemens was de woning te
gaan verhuren, wat naar het oordeel van de rechtbank meebrengt dat hij dit geschrift valselijk heeft opgemaakt.

3.3.8. Het witwassen van feit 4
Verdachte heeft na het ondertekenen van de hiervoor beschreven hypotheekaanvraag de woning gelegen aan de
[N.straat] 24A in Maastricht in eigendom verkregen. Tevens heeft verdachte ten behoeve van de aankoop van de
woning, na ondertekening van een offerte, van [bedrijf O.]. een hypothecaire lening verkregen.
Uit diversehuurovereenkomsten die in de administratie van verdachte zijn aangetroffen, blijkt dat verdachte
deze woning in de ten laste gelegde periode heeft verhuurd. Ook op 23 april 2008 was dewoning nog verhuurd.
Verdachte heeft verklaard dat [medeverdachte 9] in april 2008 de huur voor de woning betaalde.
Verdachte heeft daarom in de ten laste gelegde periode huurinkomsten genoten uit de verhuur van de woning aan
de [N.straat] 24a, nadat hij deze woning door middel van het plegen van het misdrijf van valsheid in geschrift in
eigendom had verkregen.
Omdat verdachte bewust1 een valse hypotheekaanvraag heeft gedaan op basis waarvan hij uiteindelijk de
woning kon verwerven, kan het niet anders zijn, dan dat hij wist dat de huurinkomsten uit de woning uit misdrijf
afkomstig waren. Daarmee heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan witwassen. Daaraan doet niet af dat de
leninggever kennelijk weinig nader onderzoek heeft verricht om te achterhalen of verdachte zijn aanvraag naar
waarheid had ingevuld.
Verdachte heeft in de ten laste gelegde periode uit meer woningen huurinkomsten ontvangen. Ook deze
huurinkomsten waren afkomstig uit het misdrijf valsheid in geschrift op vergelijkbare wijze als de
huurinkomsten uit dewoning aan de [N.straat] 24a en zijn daarom door verdachte witgewassen. Verdachte heeft
ten aanzien van ook deze woningen diverse akten door de notaris doen opmaken en ondertekend. In al deze
geschriften heeft verdachte bewust in strijd met de waarheid de verplichting laten vastleggen de woning voor
eigen gebruik aan te zullen wenden of niet zonder toestemming tezullen verhuren.1 Het gaat hierbij om de
volgende woningen inMaastricht:
– [N.straat] 8a, 10a;
– [A.straat] 16;
– [T.straat]28c;
– [V.straat] 57b;
– [F.straat] 68b.

Ten aanzien van de overige in het dossier genoemde woningen van verdachte heeft de rechtbank niet kunnen
vaststellen dat verdachte zich ten tijde van het verwerven heeft schuldig gemaakt aan valsheid in geschrift. Deze
woningen zullen daarom niet bij debewezenverklaring worden betrokken.

3.4 Debewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

Feit 4
in het tijdvak van 1 april 2005 tot en met 23 april 2008 in de gemeente Maastricht meermalen een voorwerp, te
weten huurinkomsten, voorhanden heeft gehad, terwijl hij wist dat het voorwerp uit enig misdrijf afkomstig was,
immers uit het plegen van valsheid in geschrift zoals genoemd in artikel 225 van het Wetboek vanStrafrecht;

Feit 5
op 13 augustus 2004 in de gemeente Maastricht een hypotheekaanvraag, zijnde een geschrift dat bestemd was
om tot bewijs van enig feit te dienen, valselijk heeft opgemaakt, immers heeft verdachtevalselijk opgegeven dat
hij, verdachte, de woning, waar voornoemde hypotheekaanvraag betrekking op had, voor eigen gebruik zou
aanwenden, zulks met het oogmerk om dat geschrift als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te doen
gebruiken.

De rechtbank acht niet bewezen wat meer ofanders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden
vrijgesproken.

4 De strafbaarheid
Het bewezen verklaarde levert de volgende strafbare feiten op:

Feit 4
witwassen, meermalen gepleegd

Feit 5
valsheid in geschrift.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.

Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit

5 De strafoplegging
5.1 Devordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft op grond van wat zij bewezen heeft geacht gevorderd aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van 15 maanden, waarvan 275 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren.
Daarnaast heeft de officier van justitiegevorderd aan verdachte een werkstraf op te leggen van 240 uren.
5.2 Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte van alle feiten moet worden vrijgesproken.
Subsidiair heeft de raadsman de rechtbank verzocht te volstaan met een straf die gelijk is aan de tijd die
verdachte in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht.
5.3 Het oordeel van de rechtbank
Bij debepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van wat bewezen is verklaard, op de
omstandighedenwaaronder het bewezen verklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en
ander uit het onderzoek terterechtzitting naar voren is ge¬komen. De rechtbank zal van deeis van de officier
van justitie afwijken, nu de rechtbank verdachte zal vrijspreken van de feiten 1, 2 en 3. Ook ten aanzien van feit
5 acht de rechtbank beduidend minder bewezen dan de officier van justitie.
Naar het oordeel van de rechtbank kan niet worden volstaan met een andere of lichtere sanctie dan een
onvoorwaardelijke vrijheidsstraf. Daarbij heeft de rechtbank in het bijzonder het volgende betrokken.

Verdachte heeft door middel van het (laten) opmaken van valse hypotheekaanvragen en notariële akten
woningen in eigendom weten te verkrijgen om aan de verhuur van dezewoningen zoveel mogelijk geld te
verdienen. Verdachte heeft bewust en zonder scrupules de financiële instellingen misleid. Ook heeft verdachte
stelselmatig notarissen akten laten opmaken met voorwaarden waarvan verdachte wist dat hij daaraan niet ging
voldoen. Verder heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan witwassen.
De betrouwbaarheid van notariële akten voor het financieel-economische verkeer is van evident belang. Het
belang van het naar waarheid invullen van hypotheekaanvragen of offertes voor financiële instellingen ten
behoeve van het nemen van beslissingen over te verstrekken hypothecaire leningen, behoeft ook weinig
toelichting. Hierbij plaatst de rechtbank wel de kanttekening dat zowel banken als notarissen kennelijk een heel
gemakkelijke houding hebben aangenomen jegens een gewone particulier met een onopvallend inkomen, die in
enkele jaren tijd een groot aantal panden heeft verworven. Gebleken is bijvoorbeeld dat verdachte binnen enkele
maanden tijd in 2004 een drietal panden heeft aangekocht, waarbij de notariële akten bij hetzelfde notariskantoor
zijn verleden zonder dat dit kennelijk enig kritisch onderzoek heeft opgeroepen. Dat neemt echter niet weg dat
de rechtbank de verdachte zijn handelswijze aanrekent en in beginsel het opleggen van een gevangenisstraf
geboden acht.
De rechtbank houdt rekening met de omstandigheid dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor strafbare
feiten.Ook heeft de rechtbank acht geslagen op straffen die in vergelijkbare zaken worden opgelegd en op
verdachtes persoonlijke omstandigheden. Alles afwegend is de rechtbank van oordeel dat aan verdachte een
onvoorwaardelijkegevangenisstraf moet worden opgelegd die gelijk is aan de duur van het voorarrest.

6 De wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 57, 225 en 420bis van het Wetboek van Strafrecht.

7 De beslissing
De rechtbank:

Vrijspraak
– spreekt verdachte vrij van de onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde feiten;

Bewezenverklaring
– verklaart het ten laste gelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 3.4 is omschreven;
– spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

Strafbaarheid
– verklaart dat het bewezen verklaarde de strafbare feiten oplevert zoals hierboven onder 4 is omschreven;
– verklaart verdachte strafbaar;

Straffen
– veroordeelt verdachtetot een gevangenisstraf van 175 dagen;
– bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeftdoorgebracht
in mindering wordt gebracht bij detenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf.

Dit vonnis is gewezen door mr. I.M.Etman, voorzitter, mr. M.C.A.E. van Binnebeke en mr. B.G.L. van der Aa,
rechters, in tegenwoordigheid van mr. A.P. Jansen,griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 15 oktober 2009.

Buiten staat
Mr. M.C.A.E. van Binnebeke is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen

BIJLAGE I: Detenlastelegging

Aan de verdachte is na wijziging ten laste gelegd dat

1.

hij in of omstreeks het tijdvak van 1 januari 2007 tot en met 23 april 2008 in de gemeente Maastricht, in elk
geval in Nederland, een of meermalen (telkens) tezamen en in vereniging met een ander ofanderen, althans
alleen, opzettelijk binnen en/of buiten het grondgebied van Nederland heeft gebracht, als bedoeld in artikel 1 lid
4 en 5 van de Opiumwet, hoeveelheden, althans een hoeveelheid, van een materiaal bevattende heroïne
(diacetylmorfine)
en/of
hoeveelheden, althans een hoeveelheid, van een materiaal bevattende cocaïne
en/of
hoeveelheden, althans een hoeveelheid, van een materiaal bevattende MDMA
en/of amfetamine
in elk geval (telkens) een hoeveelheid, van een middel als bedoeld in de bij die wet behorende lijst I;

Subsidiair, althans,indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden, dat:

[medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 7] en/of [medeverdachte 3] en/of [medeverdachte 5] en/of
[medeverdachte 8] en/of [medeverdachte 4]en/of [medeverdachte 9] en/of [medeverdachte 6] en/of
[medeverdachte 10] en/of [medeverdachte 2] en/of een of meer ander(en) in of omstreeks het tijdvak van 1
januari 2007 tot en met 23 april 2008
in de gemeente Maastricht, in elk geval in Nederland,een of meermalen (telkens)
tezamen en in vereniging meteen ander of anderen, althans alleen, opzettelijk binnen en/of buiten het
grondgebied van Nederland heeft/hebben gebracht, als bedoeld in artikel 1 lid 4 en 5 van de Opiumwet,
hoeveelheden, althans een hoeveelheid, van een materiaal bevattende heroïne (diacetylmorfine)
en/of
hoeveelheden, althans een hoeveelheid, van een materiaal bevattende cocaïne
en/of
hoeveelheden, althans een hoeveelheid, van een materiaal bevattende MDMA en/of amfetamine
in elk geval (telkens) een hoeveelheid, van een middel als bedoeld in de bij die wet behorende lijst I,
tot en/of bij het plegen van welk(e) misdrijf/misdrijven verdachte in of omstreeks het tijdvak van 1 januari 2007
tot en met 23 april 2008 in de gemeente Maastricht, in elk geval in Nederland, meermalen, althans eenmaal
(telkens) opzettelijk gelegenheid en/of middelen en/of inlichtingen heeft verschaft en/of opzettelijk behulpzaam
is geweest, door aan die [medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 7] en/of [medeverdachte 3] en/of
[medeverdachte 5] en/of [medeverdachte 8] en/of[medeverdachte 4]en/of [medeverdachte 9] en/of
[medeverdachte 6] en/of [medeverdachte 10] en/of [medeverdachte 2] en/of een of meer ander(en) een of meer
pand(en) ter beschikking testellen ten behoeve van het opslaan en/of het verhandelen van voornoemd(e) middel
(en) als bedoeld in de bij die wet behorende lijst I;

2.

hij in of omstreeks de periode van 1 januari 2007 tot en met 23 april 2008 in de gemeente Maastricht, althans in
het arrondissementMaastricht en/of elders in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen of een ander,
althans alleen, meermalen, althans eenmaal (telkens) opzettelijk heeft verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt
en/of vervoerd, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad, een hoeveelheid van een materiaal bevattende
heroïne en/of cocaïne en/of tenamfetamine en/ofMDMA en/of N-ethyl MDA (=MDEA) en/of amfetamine,
zijnde heroïne en/of cocaïne en/of tenamfetamine en/of MDMA en/of N-ethyl MDA (=MDEA) en/of
amfetamine, (telkens) (een) middel(en) vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I;

Subsidiair, althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden, dat:

[medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 7] en/of[medeverdachte 3] en/of [medeverdachte 5] en/of
[medeverdachte 8] en/of [medeverdachte 4]en/of [medeverdachte 9] en/of [medeverdachte 6] en/of

[medeverdachte 10] en/of [medeverdachte 2] en/of een of meer ander(en) in of omstreeks de periode van 1
januari 2007 tot en met 23 april 2008 in de gemeente Maastricht, althans in het arrondissement Maastricht en/of
elders in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen of een ander, althans alleen, meermalen, althans
eenmaal (telkens) opzettelijk heeft/hebben verkocht en/ofafgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval
opzettelijk aanwezig heeft/hebben gehad, een hoeveelheid van een materiaal bevattende heroïne en/of cocaïne
en/of tenamfetamine en/of MDMA en/of N-ethyl MDA (=MDEA) en/of amfetamine, zijnde heroïne en/of
cocaïne en/of tenamfetamine en/of MDMA en/of N-ethyl MDA (=MDEA) en/of amfetamine(telkens) (een)
middel(en) vermeld op de bij de Opiumwetbehorende lijst I,
tot en/of bij het plegen van welk(e) misdrijf/misdrijven verdachte in of omstreeks het tijdvak van 1 januari 2007
tot en met 23 april 2008 in de gemeente Maastricht, in elk geval in Nederland, meermalen, althans eenmaal
(telkens) opzettelijk gelegenheid en/of middelen en/ofinlichtingen heeft verschaft en/of opzettelijk behulpzaam
is geweest, door aan die [medeverdachte 1] en/of [medeverdachte7] en/of [medeverdachte 3] en/of
[medeverdachte 5] en/of [medeverdachte 8] en/of [medeverdachte 4]en/of [medeverdachte9] en/of
[medeverdachte 6] en/of [medeverdachte 10] en/of[medeverdachte 2] en/of een of meer ander(en) een of meer
pand(en) ter beschikking te stellen ten behoeve van het opslaan en/of het verhandelen van voornoemd(e) middel
(en) als bedoeld in de bij die wet behorende lijst I;

3.

hij in of omstreeks de periode van 1 januari 2007 tot en met 23 april 2008 in de gemeente Maastricht, in elk
geval in het arrondissement Maastricht en/of elders in Nederland, heeft deelgenomen aan een organisatie, te
weten een samenwerkingsverband van een aantal natuurlijke personen waarvan naast hem, verdachte, deel
uitmaakte(n) [medeverdachte 9] en/of [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 3] en/of [medeverdachte 1] en/of
[medeverdachte 4] en/of [medeverdachte5] en/of [medeverdachte 6] en/of [medeverdachte 7] en/of een of meer
ander(en), welke organisatie tot oogmerk had hetplegen van misdrijven als bedoeld in artikel 10 derde, vierde en
vijfde lid, namelijk het meermalen, althans eenmaal (telkens) buiten en/of binnen het grondgebied van
Nederland brengen, in elk geval het (telkens) bereiden en/of bewerken en/of verwerken en/of verkopen en/of
afleveren en/ofverstrekken en/of vervoeren van heroïne en/of cocaïne en/of tenamfetamine en/of MDMA en/of
N ethyl-MDA en/of amfetamine, in elk geval van (een) middel(en) als bedoeld in de bij deOpiumwet behorende
lijst I;

4.

hij in omstreeks het tijdvak van 1 april 2005 tot en met 23 april 2008, in de gemeente Maastricht, althans in
Nederland, een of meermalen (telkens) tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans hij,
verdachte, alleen, een voorwerp, te weten huurinkomsten, heeft verworven of voorhanden heeft gehad, terwijl hij
wist dat het voorwerp-onmiddellijk of middellijk- uit enig misdrijf afkomstig was, immers uit het in- en/of
uitvoeren en/of uit de
handel in drugs zoals genoemd in artikel 2 onder A en/of B van de Opiumwet en/of het plegen van valsheid in
geschrifte zoals genoemd in artikel 225 van het Wetboek van Strafrecht;

5.

hij in of omstreeks de periode van 25 maart 2003 tot en met 13 augustus 2004 in de gemeente Maastricht
meermalen, althans eenmaal, (telkens) (een) hypotheekaanvra(a)g(en) en/of hypotheekakte(n), – (elk) zijnde een
geschrift dat bestemd was om tot bewijs van enig feit te dienen – valselijk heeft opgemaakt of vervalst, immers
heeft verdachte (telkens) valselijk opgegeven dat hij,verdachte,
-de woning(en), waar voornoemde hypotheekaanvra(a)g(en) en/of
hypotheekakte(n) betrekking op had(den), voor eigen gebruik zou aanwenden
en/of
-geen andere financiële verplichting heeft dan welke hij heeft opgegeven
en/of
– (bepaalde) inkomsten heeft genoten,
zulks (telkens) met het oogmerk om die/dat geschrift(en) als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te
doen gebruiken.

De politie in Venlo heeft zaterdag twee 33-jarige Duitsers aangehouden voor het bezit van harddrugs. De twee hadden de drugs in een woning aan de Helbeek gekocht. In het huis werden later bijna een kilo amfetamine en honderd gram heroïne aangetroffen. De 20-jarige vrouw in de woning werd evenals de Duitsers gearresteerd.

RECHTZAAK Rechter spreekt van opzet, ondanks ontkenning slachtoffer

Een vrouw uit Geleen die haar metgezel tijdens het komkommer snijden tot bloedens toe in de arm steekt. Opzet of ongeluk? Hierover boog de politierechter in Maastricht zich gisteren. Eigenlijk was er van tevoren niet veel aan de hand. De verdachte Geleense (36)sneed komkommer in de keuken, toen haar vriend plotseling als een wildebras naar binnen stormde. Het tweetal had dan wel wat biertjes gedronken, maar meer dan een beetje onder invloed van alcohol waren zij niet. Toch kwam het tot een schermutseling, waarbij de man bloed uit zijn arm zag stromen. Tegen de gealarmeerde politie vertelde hij wat er gebeurd was. Later echter zou hij zijn lezing bijstellen en verklaren dat zijn vriendin hem niet opzettelijk had geraakt met het keukenmes. De man deed zelfs geen officiële aangifte. Hij legde alleen een getuigenverklaring af. De vrouw legde eveneens een verklaring af over de gebeurtenissen in de keuken. Daarbij werd haar door de verbalisanten echter niet verteld dat ze het recht had om te zwijgen tot er een advocaat bij was geroepen. Serge Weening,raadsman van de Geleense, vroeg de politierechter daarom het OM niet ontvankelijk te verklaren en zijn cliënte vrij te spreken.

De politierechter willigde dit verzoek van de raadsman niet in „omdat er voldoende ander bewijs voorhanden is”.Weening vroeg zich verder af of „een prikje in de arm een poging tot het aanbrengen van zwaar lichamelijk letsel is?” Daarbij komt de vraag of een en ander opzettelijk is gebeurd. De verdachte beriep zich op haar zwijgrecht, haar advocaat was overtuigd van niet, evenals het slachtoffer in deze kwestie. De politierechter vond echter van wel. Zij veroordeelde de Geleense daarom tot twee maanden voorwaardelijke gevangenisstraf. ,,Iemand met een messteken gebeurt altijd opzettelijk.” Reden voor de advocaat om hoger beroep aan te kondigen.

RECHTZAAK Zware mishandeling Peppermill

MAASTRICHT – De rechtbank in Maastricht heeft vier jaar cel, waarvan één voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, geëist tegen een voormalige portier van disco Peppermill in Heerlen. De man uit Purmerend wordt verdacht van het ernstig toetakelen van een bezoeker.

In de nacht van 2 op 3 mei kreeg GiuseppeK. tijdens zijn werkzaamheden als portier in de uitgaansgelegenheid een seintje dat er een ruzie aan de gang was in de discotheek. Nadat een aantal van deze jongens door K. uit de discotheek was gezet, meldde één van hen zich echter met een bebloed gezicht bij K. met de mededeling dat buiten de ruzie weer was opgelaaid. De behoorlijk opgefokte portier -‘ik voelde me genaaid’- besloot daarop achter de, volgens hem, daders aan te gaan in de auto bij een willekeurige voorbijganger. K. gaf één van hen, het latere slachtoffer, zeker twee flinke klappen op zijn gezicht. Volgens getuigen schopte de verdachte portier, die inmiddels zijn baan bij de Peppermill en als beveiliger op Schiphol niet meer mag uitoefenen, de jongen nog een paar keer. Het slachtoffer hield uiteindelijk een gebroken jukbeen, een kaakfractuur en een gebroken oogkas aan dit voorval over. Officier van justitie Verbaas had geen goed woord over voor dit handelen. „Verdachte heeft het slachtoffer door eigen rechterts spelen bijna dood geschopt. Hij had de politie moeten bellen, niet meer en niet minder.” Serge Weening vroeg de rechtbank zijn cliënt vrij te spreken van poging tot doodslag en te veroordelen voor eenvoudige mishandeling. „Van het trappen van mijn cliënt, het maken van een soort voetbalbewegingen, is namelijk geen sprake geweest. Dat hij met zijn krachtige handen dit letsel heeft veroorzaakt, is daarom goed mogelijk.”

RECHTBANK ‘Ik wist niet dat mijn huurders in de drugshandel zaten; kocht panden als aanvulling op karig pensioen’

Hoe komt een busschaffeur aan twaalf woningen? Dat is (of in elk geval was) helemaal niet zo moeilijk, zo bleek gisteren voor de Maastrichtse rechtbank.

Hij zou een drugsbende hebben geholpen door panden te verhuren van waaruit verdovende middelen werden verhandeld. Maar buschauffeur Gé D.(49) uit Maastricht beweerde gisteren met grote stelligheid dat hij nooit heeft geweten dat zijn huurders in de drugshandel zaten. Hij wilde zijn karige pensioentje aanvullen door panden in Maastricht aan te kopen en die te verhuren, dat was alles. Dat het hem als eenvoudige buschauffeur überhaupt is gelukt om twaalf woningen in eigendom te krijgen, wekte alom verbazing. Toch bleek dat haast kinderlijk eenvoudig: hij sloot simpelweg hypotheken af bij verschillende banken. Die vroegen niet of hij al hypotheken had lopen. Inmiddels doen ze dat wel, zo merkte hij in 2007. Verder interesseert het die banken kennelijk niks. Zolang ze hun geld maar krijgen. En dat kregen ze. Officier van justitie Maria El Jerrari stelde evenwel dat D. zijn over heel Maastricht verspreide panden wist te verwerven door valsheid in geschrifte te plegen. Hij tekende immers hypotheekakten waarin vrijwel altijd was opgenomen dat hij de betreffende woning zelf zou betrekken. In de wetenschap dat hij die zou gaan verhuren. Maar dat is geen valsheid in geschrifte, vond D.’s raadsman Serge Weening, dat levert hooguit contractbreuk op. Hoe dan ook: D. verhuurde zijn woningen.

Op een manier die de rechtbank duidelijk verbaasde. Soms verhuurde hij er drie tegelijkertijd aan dezelfde huurder. „Maar die fungeerde dan als een soort makelaar.” Soms ook gaf hij een potentiële huurder die hij amper kende de sleutels van een woning en ging vervolgens zelf op vakantie. „Naïef en stom.” Feit is dat in april 2008 in een aantal van D.’s woningen harddrugs werden aangetroffen. „Misschien had ik beter moeten opletten.” Officier El Jerrari vroeg de rechtbank D. vrij te spreken van lidmaatschap van een criminele organisatie. Maar, al was zijn rol „beperkter dan gedacht”, volgens de officier, dan heeft hij op zijn minst willens en wetens het risico gelopen dat vanuit zijn panden werd gedeald. Ze eiste 240 uur werkstraf en een voorwaardelijke celstraf. Hij heeft bijna een half jaar in voorarrest gezeten: advocaat Weening vindt dat de kous daarmee wel af is. Sowieso wacht D. nog een ontnemingsvordering; justitie heeft beslag gelegd op zijn panden. De rechtbank doet 15 oktober uitspraak. Wat de drugsbende betreft: acht leden zijn eerder veroordeeld tot gevangenisstraffen variërend van een maand tot zeven jaar. Twee zijn voortvluchtig; eentje is er vandoor gegaan tijdens een verlof.

GESPREK T. wil praten met burgermeester Som

DEN BOSCH – Oud-Heerlenaar Marcel T.(44) is in hoger beroep vrijgesproken van ontucht met een minderjarige. Dat gebeurde gisteren bij het hof in Den Bosch. Hij is ook vrijgesproken van verkrachting en bedreiging. T. is wel veroordeeld voor kinderporno- en wapenbezit.

Justitie eiste twee weken geleden vijf jaartegen T. voorseksuele handelingen met een minderjarige, verkrachting en bedreiging met een wapen. Dit was twee jaar minder dan de eis bij de rechter in Maastricht. Reden: de advocaat-generaal liet in Den Bosch één aanklacht, over ontucht met een zestienjarige jongen, vallen. Bij nader inzien vond justitie dat onvoldoende wettig en overtuigend was bewezen dat T. de zestienjarige zou hebben misbruikt. Tijdens de zitting gaf T. toe dat hij met een elfjarige jongen in één en hetzelfde bed heeft gelegen. Maar hij ontkent de ontuchtige handelingen en ook de verkrachting van een 18-jarige. Op de vraag van de rechter waarom T. niet op een andere kamer was gaan liggen toen de jongen niet naar zijn eigen bed wilde, zei T. dat hij dit inderdaad beter had kunnen doen.

BurgemeesterJos Som van Kerkrade heeft de politie ingeseind naar aanleiding van de problemen die T. in zijn vorige woonplaatsen Heerlen en Landgraaf heeft gehad. Nadat de rechtbank in Maastricht T. in 2007 had vrijgesproken, werd zijn caravan in Heerlen in brand gestoken. En toen hij vorig jaar naar Landgraaf verhuisde, zijn hier bij herhaling de ramen van zijn woning ingegooid. Ook stonden tot gistermiddag zijn naam en foto op de anti-pedosite dutchpredators. Op de site stopkinderseks.com staat in reactie’s dat T. toch ‘zal boeten voor wat hij heeft gedaan’. „Hierdoor weet ik gewoon dat er weer van alles gaat gebeuren. Daarom wil ik graag een gesprek met de politie en de burgemeester”, zei T. gisteren. Zijn advocaat, Serge Weening uit Maastricht, voegt hieraan toe: „Als zes rechters iemand vrijspreken, dan moet de maatschappij die persoon toch met rust laten.” Maar op internet werd T. gisteren alsnog veroordeeld in reacties op zijn vrijspraak. „Ik rol van mijn stoel van verbazing”, zegt Yvonne van Hertum, in een reactie op het vonnis.

De woordvoerster van Stopkinderseks.com, landelijk bekend als pedojaagster, heeft de zaak Marcel T. naar eigen zeggen op de voet gevolgd. „En daarom snap ik niets van dit besluit. Blijkbaar vindt de rechter dat de verklaring van de elfjarige jongen niet meetelt in deze rechtszaak. Het lijkt wel of rechters steeds meer mededogen krijgen met pedofielen. Vandaag is elders in het land ook al een pedo vrijgesproken. Dit is een zwarte dag voor slachtoffers van seksueel misbruik.” Van Hertum zegt wel een mailtje te hebben gestuurd naar de eigenaar van dutchpredators.org, met het verzoek om het profiel van Marcel T. te verwijderen. „Want ik heb geen zin in een rechtszaak.” Of justitie in cassatie gaat tegen het vonnis van het gerechtshof was gisteren nog niet bekend.