Chat with us, powered by LiveChat

Mr Weening bij Recht van Nederland over de “Kofferbak- en rioolmoord”

Anand J., één van de hoofdverdachten in de riool- en kofferbakmoord heeft zich voor het gerechtshof in Leeuwarden beroepen op zijn zwijgrecht. J. werd in 2010 tot 18 jaar cel veroordeeld omdat hij wordt gezien als de opdrachtgever voor de moord op Almeerder René Karamatali. In Leeuwarden dient deze week het hoger beroep in de zaak.

Het gerechtshof gaf aan teleurgesteld te zijn met het feit dat J. geen vragen over de zaak wenst te beantwoorden. J. zei dat hij zich op zijn zwijgrecht beroept op aanraden van zijn advocaat.

Het hoger beroep in de rioolmoordzaak gaat woensdag verder. Dan zal gekeken worden naar de rol van een tweede hoofdverdachte die in eerste instantie 30 jaar cel heeft gekregen.

24 oktober 2011

LEEUWARDEN – De 38-jarige D.W. die eerder is veroordeeld voor de zogenoemde kofferbak- en rioolmoord in oktober 2008, wil voor het eerst iets verklaren over het misdrijf.

Dat bleek maandag bij het gerechtshof in Leeuwarden, waar het hoger beroep in deze zaak wordt behandeld. W. is bij de rechtbank veroordeeld tot 30 jaar cel voor doodslag op de Amsterdammer Brian Stein en de moord op René Karamatali uit Almere. Medeverdachte D.J kreeg van de rechtbank 18 jaar gevangenisstraf voor deze misdrijven.

donderdag, 06 mei 2010

LELYSTAD – De rechtbank in Lelystad heeft donderdag de 36-jarige D.W. veroordeeld tot een celstraf van 30 jaar voor de doodslag op de Amsterdammer Brian Stein en de moord op René Karamatali uit Almere in oktober 2008. De rechtbank spreekt zich later in de middag uit over andere verdachten in de zaak.

Stein werd weken na zijn dood aangetroffen in de achterbak van zijn auto, die in Nieuw Vennep stond geparkeerd. Het lichaam van Karamatali werd gevonden in een rioolput in Almere. Het Openbaar Ministerie (OM) eiste tegen de twee hoofdverdachten een gevangenisstraf van dertig jaar. De officier van justitie ging er vanuit dat J.D.(49) opdracht gaf aan W. om de twee te vermoorden.

Alle arrestanten blijken bewoners van zelfde flat

AMSTERDAM – In Amsterdam-Osdorp staat een grauwe flat waar de sleutels liggen voor de oplossing van de twee geruchtmakende liquidaties; die op René Karamatali (de rioolmoord) en Bryan Stein (de kofferbakmoord). Alle vier verdachten die nu vastzitten voor deze dubbele moord, kwamen daar samen, blijkt uit onderzoek van De Telegraaf.

Ook blijkt dat de Amsterdamse tokohouder Anand J. (47) wordt gezien als het brein achter
de liquidaties. Bij zijn tropische groentewinkels hadden de moordslachtoffers hun laatste
afspraak. Weken later werden ze dood gevonden. De laatste arrestatie was vorige week dinsdag. Op die dag onthulde deze krant dat het rechercheteam de daders in de nek zat. Enkele uren voordat diezelfde dag Opsporing Verzocht aandacht besteedde aan de zaak,
vielen rechercheurs de flatwoning van Ingrid D. binnen.

Toeval

Deze 50-jarige vrouw had dertig jaar lang een relatie met hoofdverdachte Anand J. De laatste twee jaar leefde het Surinaamse stel, ouders van vier kinderen, gescheiden. De politie was er al eerder binnengeweest, na een schietpartij in oktober vorig jaar. Bij die doorzoeking werden bij toeval persoonlijke spullen ontdekt van de beide moordslachtoffers. Een paar woningen verderop in hetzelfde flatgebouw woonde Ingrids vriendin, de zwaarlijvige Surinaamse Marion van de L. (43). Marion kwam dagelijks vele malen over de vloer bij Ingrid. Hun band was zo nauw, dat Ingrid zelfs het jongste zoontje (3) van Marion opvoedde. Deze Marion werd op 10 februari gearresteerd, haar vriend Dwight (35) was twee maanden eerder al opgepakt.

Blijklussen

Van de L. werd gewantrouwd door haar omgeving. Hoewel ze een werkloosheidsuitkering had, kluste ze vrolijk bij en gaf geld uit als water. Van de L. werkte soms in de toko’s van Anand J. Door de vier arrestaties is in het flatgebouw een trieste toestand ontstaan. Zes kinderen van de gearresteerde vrouwen zitten nu zonder ouders. Een aantal kinderen van Ingrid was getuige van de inval van het rechercheteam. Het waren niet de eerste traumatische ervaringen voor de kinderen. In de nacht van 16 op 17 oktober ontstond ruzie in de flatwoning van Ingrid D. Rond één uur ‘s nachts werd geschoten. De getroffen buurvrouw Marion werd door de aanwezigen naar buiten gewerkt en zeeg ineen op het trottoir. Omwonenden hingen uit de flatramen, toen ambulancebroeders de schotwond stelpten. Haar vriend Dwight werd in zijn been geraakt. Marion werd geopereerd en lag langdurig in het VU Medisch Centrum. Drie van de aanwezigen van de schietpartij behoren nu tot de arrestanten in de dubbele liquidatiezaak. Dat ze voor die moorden zijn gepakt, is puur toeval. De eenvoudige schietpartij was voor de politie reden om eens een kijkje in de woning van Ingrid te nemen. Daarbij werden spullen in beslag genomen, onder meer van René Karamatali en Bryan Stein. Bij de politie ging op dat moment nog geen belletje rinkelen, want beide mannen waren nog niet eens vermist. Ze waren net een paar uur eerder voor het laatst gezien en waarschijnlijk kort erna al doodgeschoten.

Afspraken

J. Bryan Stein zou op 14 oktober naar de Micromarkt in Amsterdam-Zuidoost komen, Karamatali had op 16 oktober een afspraak bij de tropische winkel van de Flevo Bazaar in Almere. Het lijk van Stein werd op 1 december gevonden in de kofferbak van zijn Peugeot 206, die al weken geparkeerd stond in een woonwijk in Nieuw-Vennep. Karamatali werd teruggevonden op 14 november in een riool in Almere-Buiten. Of Anand J. een rekening te vereffenen had met beide mannen, is niet duidelijk. Wel duidelijk is dat alle drie mannen bekenden waren of zijn van politie en justitie. De recherche is terughoudend over de achtergrond van de dubbele liquidatie: “Gelet op het onderzoeksbelang kunnen wij over het motief en de onderlinge relaties geen mededelingen doen.” Op Surinaamse internetfora werd opmerkelijk genoeg al vroegtijdig gespeculeerd dat Anand J. achter de moorden zou zitten.

Wanbetaler

De uitbater van exotische groente- en fruitwinkels in Amsterdam en omstreken is zelf duidelijk geen lieverdje. Hij heeft een strafblad en staat bekend als wanbetaler. In een van de winkels die hij bestierde, Toko Tamara in Amsterdam-Osdorp, had hij een maandenlange huurachterstand. Ook betaalde hij volgens zakenrelaties zijn toeleveranciers niet. Daarom werd hij een half jaar geleden uit zijn toko gezet. Anand vertelde in Amsterdam dat hij Nederland vaarwel zou zeggen en in Suriname zijn zaken zou voortzetten. Hij verbrak al zijn zakelijke contacten en vloog terug naar Suriname. Zijn nieuwe carrière moet hij nog even uitstellen. Op verzoek van het Nederlandse rechercheteam werd hij op 10 februari aangehouden in Suriname en drie dagen later uitgeleverd.

woensdag, 26 november 2008 – door Johan van den Dongen en Bart Olmer

AMSTERDAM – René Karamtali, de 29 jarige Surinamer die anderhalve week geleden vermoord werd gevonden in een rioolput in Almere, blijkt illegaal een beveiligingsbedrijf te hebben gerund, was een geregistreerd wanbetaler en had een fors strafblad wegens geweldsmisdrijven.

René Mohamed Nizar Karamatali probeerde zijn eigen bedrijf René Security te presenteren als een keurige zaak, maar justitie had hem een beroepsverbod opgelegd. Hij mocht onder geen beding zijn eigen bewakingsfirma starten. De korpschef van de politie Flevoland, waar nu 25 rechercheurs de moord onderzoeken, wantrouwde zódanig, dat Karamatali zelfs niet als beveiliger in dienst mocht treden bij een ander bewakingsbedrijf. Karamatali werd vorige week donderdag gevonden toen een rioleringsbedrijf een verstopping onder een Almeers industrieterrein probeerde te verhelpen. De Surimaner verdween 18 oktober. Een speurhondenteam zocht drie dagen lang, met name op het industrieterrein de Vaart in Almere, waar hij voor een afspraak was geweest. Een week later werd de zaak bij toeval opgelost, toen medewerkers van een rioleringsbedrijf het lijk vonden. De recherche moest de straat openbreken en de riolering omleiden om de gedumpte man uit de dikke rioolbuis te kunnen halen.

Op condoleancewebsites wordt de bodybuilder gekenschetst als een zorgzame jongen. “Hij was een rustige, beleefde vent. Als René binnenkwam, gaf hij je vriendelijk een handdruk, voordat hij begon. En andersom natuurlijk ook. Hij trainde altijd serieus en hardcore”, schrijft een stel dat hem van de sportschool kende. Een andere vriend: “Ik kon altijd met je lachen en ik kon ook alles aan je vertellen en zeggen. We hadden het ook zo leuk onder collega’s. Ik zal je nooit vergeten. Je was een goeie vriend. Moge Allah je zonden vergeven en een plek geven in het paradijs.” De adoratie voor Karamatali is zelfs zo groot, dat twee vrouwen, Sonaa en Chietra, op het condoleanceregister harentrekkend bekvechten om wie nu de ware liefde was van de vermoorde Surinamer. Sonaa: “René en ik hebben altijd van elkaar gehouden en jaloers zijn, dat hoef ik niet! En Chietra, als je echt iets voor hem betekende dan was je aanwezig op zijn begrafenis. Ik heb je niet gezien en de familie heeft ook geen steun van jou gekregen! Nee integendeel, je hebt alles kapot gemaakt!”

Ook Karamatali’s werkgever, die uit vrees voor de moordenaars niet bij naam genoemd wil worden, roemt zijn vermoorde medewerker als een van de beste krachten binnen zijn beveiligingsbedrijf. “Hij werkte hier ongeveer drie jaar. René deed voor ons de sales en planning. Mede dankzij hem is dit bedrijf zo succesvol geworden”, zegt de directeur, die vreest dat de moord negatieve effecten zal hebben op zijn bedrijf. “We zijn een keurige onderneming. Volgend jaar hopen we ons keurmerk en iso-certificaat binnen te halen. Dat heeft René allemaal in gang gezet.”

Maar René Karamatali had ook een duistere kant. Uit justitiedocumentatie komt een beeld naar voren van een gewelddadig figuur. Twee jaar geleden veroordeelde de politierechter in Den Haag hem wegens een doodsbedreiging. In 2003 was hij ook al veroordeeld door de rechter in Zwolle wegens zware mishandeling. Nog geen drie maanden voor zijn dood werd hij ontboden door de Amsterdamse politie wegens een bedreiging. Deze maand kreeg hij nog een acceptgiro van de rechtbank Amsterdam voor het betalen van 1500 euro aan proceskosten waartoe hij was veroordeeld.

Vanwege zijn strafblad accepteerde de korpschef van de politie Flevoland niet dat Karamatali als medewerker beveiliging aan de slag ging bij zijn Almeerse baas. Zowel Karamatali als zijn werkgever ging hiertegen in beroep, maar de bestuursrechter in Zwolle zette een streep door de aanvraag.

Ondanks het beroepsverbod startte Karamatali toch zijn eigen beveiligingsbedrijfje:
René Security. De eenmanszaak, waarin volgens de gegevens van de kamer van koophandel 45 mensen werkzaam waren, was om nog een reden illegaal. Karamatali blijkt namelijk geen vergunning van het ministerie van Justitie te hebben gekregen om een beveiligingsbedrijf te mogen runnen. Woordvoerder van het ministerie Ivo Hommes bevestigt tot tweemaal toe dat Karamatali nooit een vergunning heeft gekregen. Het ‘vergunningsnummer’ dat hij vermeldde, bleek niet meer te zijn dan het aanvraagnummer, bevestigt deze woordvoerder.

Hoe illegaal ook, René Security stond officieel te boek als leerbedrijf bij Ecabo, de organisatie die de diploma’s uitgeeft voor beveiligingsbedrijven. Dit betekent dat de illegale bewaker Karamatali leerlingen mocht opleiden tot volwaardige bewakers. Op 8 november kreeg Karamatali hierover nog een nieuwsbrief voor Ecabo-erkende leerbedrijven.

Bij Ecabo, dat het bedrijfje van Karamatali in 2006 nog bezocht, wist niemand van de vergunningsafwijzing door het ministerie van justitie. “Bij ons laatste bezoek aan Karamatali liet hij onze controleur een ‘vergunning’ zien, afgegeven door het ministerie van justitie.” Na enkele dagen intern onderzoek gaf Ecabo gisteren ruiterlijk toe dat de Almeerder helemaal geen vergunning had. Zijn status als leerbedrijf was hem ten onrechte toegekend. “Hij heeft geen leerlingen opgeleid. Was dat wel het geval geweest, dan was hij opnieuw gecontroleerd en daarmee door de mand gevallen. Dat neemt niet weg dat we een fout hebben gemaakt.”

Onder de naam René Security handelde hij ook in alarmsystemen. In advertenties leek het eenmansbedrijf een forse firma: “Indien u meer informatie wilt, belt u met één van onze adviseurs”, schree

Volgens incassobureaus trok Karamatali jarenlang een spoor van financiële ellende. Bedrijven en huurbazen moesten alles op alles zetten om hun geld te krijgen, tot het aanspannen van rechtszaken en het inschakelen van deurwaarders aan toe. De rechtbank in Lelystad veroordeelde Karamatali tot de ontruiming van zijn huurwoning en het nabetalen van een kleine ?9000 euro aan huur.

Op het kantoor van Karamatali’s werkgever is de stemming gedrukt. Dat hij de rechterhand was van de eigenaar, blijkt wel uit het feit dat één van de twee grote bureaus op de eerste verdieping altijd werd bemand door Karamantali. Op het moment dat de directeur koffie inschenkt, schuift een broer van Karamantali achter de computer van de vermoorde Karamantali. “Dit is zijn eerste werkdag”, zegt de beveiligingsbaas op zachte toon. “Hij moet worden ingewerkt om de baan van René over te nemen. We zullen zijn broer heel erg missen. Hij is voor ons van grote waarde geweest. Niet voor niets zat hij altijd bij de gesprekken met de grote klanten, als ik daarmee onderhandelde. Iemand die het in zich heeft om je bedrijf naar grote hoogte te stuwen, die laat je toch niet lopen? Die koester je.”

door Bart Olmer en Thijs Wartenbergh

ALMERE – Met zijn stoere zwarte Opel Antara met zwartgrijze 20 inch velgen vertrok hij zondagavond 19 oktober vanuit zijn woning aan de Picassostraat 24 in Almere. Maar René Karamatali (29) keerde niet levend terug. Vorige week werd hij gevonden: vermoord en weggemoffeld in een rioolbuis onder een klinkerweggetje aan de Poortmolenstraat. Twee getuigen, die nog niet door de politie zijn getraceerd, verklaren tegenover De Telegraaf dat zij de daders hebben gezien: drie mannen, onder wie een grote blonde kerel, die in het avondduister aan het graven waren. “Je zag meteen dat het niet deugde.”

Medewerkers van een rioleringsbedrijf stuitten afgelopen donderdagmiddag op het stoffelijk overschot van de Almeerder. Er was geklaagd over een verstopping en een zware rioollucht. Toen ze de zuigmond in het riool staken, deden ze de gruwelijke ontdekking: René Karamatali, die door zijn verontruste familie op een internationale opsporingslijst was geplaatst. De recherche moest de complete straat openbreken en de riolering omleiden om bij de lugubere inhoud van de dikke rioolbuis te kunnen komen. De recherche liet de dode man langdurig in het rioolwater liggen om in alle rust sporenonderzoek te kunnen doen, onder een witte tent en achter schermen met zwart plastic. “Ik liep één dag ervoor over die put”, zegt een buurtbewoner, die dagelijks zijn herdershond uitlaat. “Vlakbij staat een gemaal, waaruit vaak een rioollucht komt. Maar dit keer was de geur sterker en leek uit de straat te komen.”

De in Suriname geboren René Mohamed Nizar Karamatali was een opvallend figuur, type bodybuilder: krachtig postuur, kort zwart krullend haar, opvallende bakkebaarden en een ringbaardje, oorbel in linkeroor en opvallende littekens en moedervlekken. Sinds twee jaar runde hij particulier recherchebureau en beveiligingsbedrijf ‘René Security’, eerst vanuit zijn woning aan de Jol 24-22 in Lelystad en later vanuit zijn dure huurwoning aan de Picassoweg in Almere.

De website van zijn bedrijf is inmiddels uit de lucht, maar in oude pagina’s stelde Karamatali gewerkt te hebben als veiligheidsmanager bij diverse bedrijven en hotels. Zijn piepjonge bedrijf schetste hij als “een landelijk opererend gerenommeerd beveiligingsbedrijf”. “René Security is beveiliging op maat waarbij klantgerichtheid en vakmanschap centraal staan”, aldus de brochure van het bedrijf. Het beveiligingsbedrijf had een speciale vergunning van justitie om te mogen opereren. Ook claimde hij een eenmanszaak in de uitzendbranche te bestieren.

Het moordslachtoffer zei dat zijn bedrijf een erkend leerbedrijf was bij vakorganisatie Ecabo, waardoor hij beveiligers mocht opleiden. Bij zijn inschrijving bij de Kamer van Koophandel liet hij noteren ’45 werkzame personen’, kortom: het beeld werd geschetst van een succesvol bedrijf. Maar in werkelijkheid verkeerde Karamatali in financiële problemen, eigenlijk al de laatste twee jaren. Schuldeisers kwamen geregeld aan zijn deur, ook afgelopen zomer nog. En kort voor zijn verdwijning deed hij nog enkele kredietaanvragen vanuit zijn kantoor en woning aan de Picassoweg. Dat huis is vorige week volledig ontruimd. Aan de kale vloeren en wanden herinnert niets meer aan het moordslachtoffer. “Zijn vrouw heeft op de dag van Sint Maarten, dinsdag 11 november, dus nog voordat hij was gevonden, het complete huis uitgeruimd. Ze kon de huur niet meer opbrengen, en woont nu bij een tante. Ze was vreselijk ontdaan door zijn verdwijning”, aldus een buurman. Exklanten van Karamatali benadrukken dat hij veel zaken deed met beveiligingsbedrijf ‘Bensecurity’, eveneens gevestigd in Almere. Klanten kregen via Karamatali facturen van dit bedrijf. “De hele familie Karamatali werkt bij dat bedrijf, onder wie een broer.”

Omwonenden zijn verbijsterd over de rioolmoord. “Hoe kunnen ze hem nu in dat riool hebben gekregen? Die weg en het onderliggende riool zijn zes jaar geleden aangelegd”, zegt een omwonende, die er pal tegenover woont. Dat mysterie wordt opgelost door twee getuigen, die De Telegraaf traceerde, en die nog niet zijn gehoord door het 30 man sterke rechercheteam.

“Ik zag drie man graven bij dat gemaaltje. Dat viel vreselijk op, omdat het in het avonddonker was. En het waren bepaald geen werklui. Ze droegen ook geen werkkleding, zoals overalls of zo. Ik meen dat ze reden in een blauwe Opel Vectra”, zegt één getuige, die vlakbij werkt. Een andere Almeerder, die ook dagelijks langs het ‘moordriool’ rijdt, zegt: “Het was een donkere stationwagen, mogelijk een Astra. Het was waarschijnlijk een maandagavond, rond acht uur, dat ik die mannen daar zag graven. Dat was vreemd, je voelde dat het niet deugde. Het waren zeker geen medewerkers van een nutsbedrijf.” Volgens bronnen was Karamatali goed bevriend met de 49-jarige Brian Armand Stein, een vechtsporter die sinds 14 oktober 2008 word vermist, vijf dagen voor de verdwijning van Karamatali. Stein is die dinsdag om halftwaalf ‘s avonds voor het laatst gezien door een vriend in Amsterdam. Hij was in het bezit van een huurauto, een grijze Peugeot 206 met Nederlands kenteken 85-XF-JS. Stein heeft een tatoeage van een adelaar op zijn borst en op beide armen een tatoeage van een pauw met bloemen, aldus de politie Amsterdam-Amstelland. Op Surinaamse internetfora wordt druk gespeculeerd over de verdwijningszaken: volgens forumleden is de moord op Karamatali onderdeel van drie moorden/verdwijningen: “René was een mattie van Brian Stein, die ook sinds kort spoorloos is verdwenen. En zijn broer is 2 jaar geleden ook vermist, vijf maanden later ook dood gevonden. Geeft te denken, niet? Helaas voor hun vriendinnen en familie, die zitten met een hoop leed. Brian is nog steeds niet gevonden en zijn auto ook niet. Ik vind het allemaal een beetje eng worden.”

Ook René Karamatali’s Opel Antara, met kenteken 98-XV-VS, is nog niet gevonden door de politie.