Onlangs stond ik iemand bij die staande was gehouden bij een verkeerscontrole. Toen de politie hem vroeg uit te stappen sloeg de paniek toe. Mijn cliënt, laten we hem Peter noemen, had namelijk een klein zakje drugs bij zich. In een onbewaakte moment probeerde Peter het zakje weg te gooien. Maar tevergeefs, een agent zag Peter het zakje weggooien en hij werd aangehouden op verdenking van overtreding van de Opiumwet.

Op het politiebureau werd Peter door de politie verhoord. Normaal gesproken zou hij binnen een paar uur weer buiten hebben gestaan. Het ging immers slechts om een geringe hoeveelheid drugs. Toch liep alles anders. Tijdens het verhoor werd Peter namelijk gevraagd of hij er bezwaar tegen had dat zijn woning werd doorzocht. Na enig aandringen met opmerkingen als “Je hebt toch niet te verbergen” en “anders regelen we zelf wel een huiszoekingsbevel”, stemde Peter, in de veronderstelling dat het voor hem beter was mee te werken, in met de doorzoeking. Bij Peter thuis werd een aanzienlijke hoeveelheid drugs aangetroffen, waarmee Peter zijn eigen vonnis had getekend.

De politie mag volgens de wet niet zomaar een woning betreden. Ook wanneer u niets te verbergen heeft hoeft u een wildvreemde nog geen toestemming te geven om door uw persoonlijke spullen te snuffelen. De privacy ie u kunt genieten in uw eigen huis word tin onze rechtstaat als een groot goed gezien. Wat zich in uw eigen huis afspeelt gaat niemand iets aan.

Terug naar Peter. uit ervaring weet ik dat een rechter-commissaris voor ene klein beetje drugs vrijwel nooit een “huiszoekingsgeval” zal geven. Met de toestemming van Peter had de politie echter geen machtiging van de rechter meer nodig en konden de agenten op hun dooie gemak Peters hele woning doorzoeken.

Had Peter geen toestemming gegeven dan was zijn woning nooit doorzocht en had hij binnen een paar uur buiten gestaan.

Daarom is mijn advies: Geef nooit toestemming om uw woning te doorzoeken, voordat u in de gelegenheid bent geweest een advocaat te raadplegen. Ook als u niets te verbergen heeft!

Stelt u zich voor dat uw echtgenoot verwikkeld in een worsteling, iemand een fatale klap ziet geven. Al snel gaat de politie op de stoep. De agenten willen van u, als getuige, weten wat er is gebeurd. Wat een dilemma. Moet u de waarheid vertellen? Moet u een verhaal verzinnen? Kunt u eenmaal afgelegde verklaring later weer intrekken? In paniek vertelt u de politie alles wat er zich voor uw ogen heeft afgespeeld, waarmee uw echtgenoot voor lange tijd in de cel belandt.

Volgens de wet kan een getuige door de politie niet verplicht worden om een verklaring af te leggen. Bij de rechter daarentegen moet men de waarheid spreken. Dit betekent niet alleen dat een getuige gedwongen kan worden om te verklaren, maar ook dat hij strafbaar is als hij, onder ede, liegt.

De verplichting om te getuigen geldt echter niet voor iedereen. Zo zijn directe familieleden van een verdachte bijvoorbeeld niet verplicht te verklaren. De wetgever hecht, in sommige gevallen, meer waarde aan het handhaven van bepaalde familierelaties dan aan de waarheidsvinding.

Het recht om niet te verklaren tegen bijvoorbeeld een familielid wordt in de wet “verschoningsrecht” genoemd. Vanwege dit verschoningsrecht hoeft een vrouw dus niet te getuigen tegen haar echtgenoot en hoeft een moeder geen verklaring af te leggen over een van haar kinderen.

Maar wat kan een verschoningsgerechtigde doen als hij, of zij toch een verklaring bij de politie heeft afgelegd? Vaak hoor ik cliënten zeggen dat zij “de verklaring dan toch gewoon weer intrekken”. Ze stonden immers niet onder ede. Dat is echter niet mogelijk!

Een getuige kan bij de rechter wel een nieuwe verklaring afleggen, maar daarmee wordt een eerdere verklaring niet geschrapt. Alle afgelegde verklaringen blijven onderdeel uitmaken van het dossier. En het is aan de rechter om te oordelen over de betrouwbaarheid van alle verklaringen in dat dossier.

Daarom is mijn advies:

Ben u ervan bewust dat u niet altijd verplicht bent om te getuigen. In het geval van een verdacht familielid kunt u zich beroepen op uw verschoningsrecht. Als u dan toch wenst te verklaren, beseft u van tevoren dan goed dat een eenmaal afgelegde verklaring niet meer ingetrokken kan worden. Raadpleeg voordat u een verklaring aflegt altijd uw advocaat. Hij kan u adviseren over uw rechten en plichten.

Onlangs werd ik benaderd door een vrouw die verdacht werd van bijstandsfraude. Deze mevrouw had gedurende drie jaar naast haar uitkering iedere maand een klein bedrag bijverdiend door bij kennissen te poetsen. De inkomsten had zij niet opgegeven.

Bij de politie bekende mevrouw onmiddellijk. De rechercheur die haar verhoorde dreigde haar echter op te sluiten als zij niet zou verklaren dat ze al zes jaar aan het werk was. Steeds vaker ontving ik in mijn praktijk cliënten die zich onder druk van de politie gedwongen hebben gevoeld om een verklaring af te leggen. Vaak gaat het dan om verklaringen waarmee zij zichzelf belasten.

Als ik hen dan verteld dat zij eigenlijk helemaal niet verplicht waren om een verklaring af te leggen, hebben zij er meestal spijt van dat zij dat wel gedaan hebben. Dan is het echter te laat.

Omdat ik vind dat iedere Nederlander moet weten wat zijn rechten zijn, zal in deze rubriek maandelijks ingaan op de rechten van verdachten.

In de wet staat letterlijk dat een verdachte niet tot antwoorden verplicht is. Iedereen heeft als verdachte het recht om te zwijgen. Dat is niet onbeleefd en dat mag ook niet tegen u gebruikt worden.

De verhoorder wijst er ook meestal (heel kort) op dat men niet verplicht is om vragen te beantwoorden, maar stelt vervolgens wel vragen en wil daar natuurlijk ook antwoord op. Na die korte mededeling zal de druk om toch maar vooral wel te verklaren worden opgevoerd.

Daarvoor worden meestal dezelfde presseimiddelen uit de kast getrokken zoals:

  • Als u niet meteen verklaart, zal de rechter u laten niet meer geloven.
  • Als u nu verklaart mag u naar huis.
  • Vertelt nou maar, want we weten toch al alles

Onder het motto van “we hebben het beste met u voor, dus maak nu maar schoon schip” lukt het ook nogal eens om verdachten aan het praten te krijgen. Alles wat u zegt kan tegen u gebruikt worden en wat u zegt, zal maar zelden in uw voordeel werken. Zelf kunt u dat vaak niet inschatten.

Daarom is mijn advies
Beroep u op uw zwijgrecht totdat u in de gelegenheid bent geweest om een advocaat te raadplegen. Verklaren kan dat altijd nog.

Lorem Ipsum has been the industry’s standard dummy text ever since the 1500s, when an unknown printer took a galley of type.

Van de negen MVV-supporters die donderdag terecht stonden voor rellen in Breda is er één vrijgesproken wegens noodweer.

De andere acht kregen werkstraffen van van 15 tot 60 uur. De officier had werkstraffen geëist van 80 tot 120 uur en voor iedereen een stadionverbod en een maand voorwaardelijke celstraf.

De rellen waren vorig jaar augustus. Toen speelde MVV een oefenwedstrijd tegen NAC Breda. De negen suporters hoorden bij een grotere groep, die betrokken was bij de ongeregeldheden in Breda. Andere fans accepteerden vorig jaar al een schikkingsvoorstel van justitie.

Deze 9 deden dat niet.