Een 55-jarige man uit Maastricht zit vast omdat hij de eigenaar van een hond in zijn stad heeft neergestoken. Dat bevestigt zijn advocate Françoise Landerloo. Het dier poepte voortdurend in de achtertuin van de verdachte. Hierdoor ontstond een forse vechtpartij tussen de beide mannen.

Verdachte B. zag maandagavond desbetreffende hond tot zijn eigen afgrijzen wederom in het grasperk achter zijn flatwoning poepen en besloot hier in ferme bewoordingen zijn ongenoegen over te uiten.
De hondeneigenaar besloot hierop verhaal te komen halen. Tijdens een vechtpartij op de galerij werd deze neergestoken door de klagende man en moest naar het ziekenhuis gebracht worden. Hier werd hij behandeld aan een forse snijwond in zijn hals.
Françoise Landerloo, advocate van de in de cel zittende Maastrichtenaar, geeft aan dat haar cliënt verdacht wordt van poging tot doodslag. ,,Hij was het inderdaad zat dat er weer in zijn tuin door die hond wordt gescheten, maar ontkent dat hij het slachtoffer gestoken zou hebben.”

Door Rob Zijlstra
Een vrouw die getuige was van een heftige steekpartij in Groningen heeft recht op een schadevergoeding van duizend euro.
Het Openbaar Ministerie Noord-Nederland ondersteunt haar claim.
Volgens een woordvoerster van OM in Groningen is er sprake een traumatische gebeurtenis en daarmee van shockschade, een begrip dat in de juridische wereld ter discussie staat.

Slachtoffers van misdrijven hebben recht op schadevergoeding.
Het gaat dan om de werkelijk geleden schade die niet door de verzekering wordt vergoed en immateriële schade (smartengeld).
Van smartengeld word je niet rijk: de toegekende bedragen zijn doorgaans niet heel hoog, eerder honderden dan duizenden euro’s.

Wie een naaste verliest bij een verkeersongeluk kan in aanmerking komen voor affectieschade.
Voor het verdriet.
Shockschade gaat een paar stappen verder: er moest sprake zijn van een ‘psychiatrisch ziektebeeld’ dat ook door een deskundige – een arts – moet worden vastgesteld.

Recent kreeg een politieagent die een verwarde man bij een aanhouding had neergeschoten een schadevergoeding van 250 euro.
De agent had aangevoerd dat het besluit te moeten schieten hem niet in de koude kleren was gaan zitten.
Hij had er last van.
Drie agenten die ook bij de aanhouding betrokken waren kregen eveneens 250 euro, te betalen door de neergeschoten man.

Leed is geld waard.
De meningen of dit een goede ontwikkeling is, zijn verdeeld.
Tegenstanders spreken van een vercommercialisering van het leed.

De vrouw die – op 1 mei dit jaar – getuige was van de steekpartij is volgens het OM tot op zekere hoogte ook slachtoffer.
De steekpartij had plaats in haar woning, de man die werd neergestoken was haar nieuwe vriend, de dader haar ex.
Haar zoontje van negen jaar was ook in de woning aanwezig.
Er bestond onenigheid over de omgangsregeling.
Na een eerdere confrontatie overdag drong de ex ‘s nachts de woning van zijn ex binnen.

Melanie Kompier van het OM: ‘Het is niet zo dat wie getuige is van een misdaad in aanmerking komt voor schadevergoeding. Maar dit is een specifiek en bijzonder geval. De officier van justitie heeft alle aspecten laten meewegen, ook dat de vrouw al eens door haar ex is bedreigd. Tot slot ondersteunen we de claim omdat het gevraagde bedrag van duizend euro niet buitensporig hoog is.’

Advocaat Lodwijk Rinsma – hij staat de ex bij – vindt dat de claim niet toegekend moet worden.
Hij zegt: ‘In principe kan het, want wie jegens iemand anders een onrechtmatige daad begaat is aansprakelijk. Maar de wetgever heeft er wel voorwaarden aan verbonden. Een daarvan is dat er een erkend psychiatrisch ziektebeeld moet zijn en daar is hier geen sprake van. De rechtbank moet het verzoek dus afwijzen.’

De rechtbank doet dat of niet op 29 augustus.
Tegen de verdachte ex is een gevangenisstraf geëist van vier jaar waarvan acht maanden voorwaardelijk. De neergestoken nieuwe vriend – hij werd in de halsstreek geraakt – claimt 4.800 euro aan materiële en immateriële schade.

Rob Zijlstra
UPDATE – 29 augustus 2013 – uitspraak
De verdachte is veroordeeld tot een celstraf van vier jaar waarvan een voorwaardelijk. Aan het slachtoffer moet hij een iets lagere schadevergoeding betalen dan was geclaimd.
De ex krijgt geen shockschade. Niet omdat ze daar geen recht op zou hebben,. De rechtbank komt niet tot een inhoudelijke beoordeling. maar stelt dat de schadeclaim – civielrecht – niet eenvoudig van aard is en daarmee een onevenredige belasting is voor het strafproces. De ex moet (als ze dat wil) nu naar de burgerrechter.