CRIMINALITEIT Man gebruikte pepperspray

MAASTRICHT – Met de aanhouding van een 40-jarige man uit het Belgische Bilzen hoopt de politie de straatroof op twee Maastrichtse ouderen te hebben opgelost. De verdachte beroofde de vrouwen op 6 maart op klaarlichte dag. Hij gebruikte daarbij pepperspray. De slachtoffers hadden kort tevoren bij de SNS-bank in de Maastrichtse wijk Belfort een aanzienlijk geldbedrag opgehaald. Aan de hand van getuigenverklaringen en bewakingsbeelden in combinatie met de auto die de verdachte gebruikte, kwam de politie de Belg op het spoor.

Op de luchthaven van Madrid is een 26-jarige Colombiaan gearresteerd op verdenking van een diamantroof op Schiphol. In augustus vorig jaar werden bij een filiaal van Gassan Diamonds op Schiphol tientallen diamanten gestolen, ter waarde van zeker 53.000 euro. Volgens de Spaanse politie zou er zelfs voor 117.000 euro aan diamanten zijn buitgemaakt.

De dieven, waarschijnlijk een groep van negen Zuid-Amerikanen, waren met een vliegtuig uit Parijs op Schiphol aangekomen. Ze stalen de diamanten door een verkoopster af te leiden. Daarna reisden ze door naar Istanbul. De Spaanse politie zegt dat de verdachte deel uitmaakt van een internationale bende. De Colombiaan wordt aan Nederland uitgeleverd.

Alle arrestanten blijken bewoners van zelfde flat

AMSTERDAM – In Amsterdam-Osdorp staat een grauwe flat waar de sleutels liggen voor de oplossing van de twee geruchtmakende liquidaties; die op René Karamatali (de rioolmoord) en Bryan Stein (de kofferbakmoord). Alle vier verdachten die nu vastzitten voor deze dubbele moord, kwamen daar samen, blijkt uit onderzoek van De Telegraaf.

Ook blijkt dat de Amsterdamse tokohouder Anand J. (47) wordt gezien als het brein achter
de liquidaties. Bij zijn tropische groentewinkels hadden de moordslachtoffers hun laatste
afspraak. Weken later werden ze dood gevonden. De laatste arrestatie was vorige week dinsdag. Op die dag onthulde deze krant dat het rechercheteam de daders in de nek zat. Enkele uren voordat diezelfde dag Opsporing Verzocht aandacht besteedde aan de zaak,
vielen rechercheurs de flatwoning van Ingrid D. binnen.

Toeval

Deze 50-jarige vrouw had dertig jaar lang een relatie met hoofdverdachte Anand J. De laatste twee jaar leefde het Surinaamse stel, ouders van vier kinderen, gescheiden. De politie was er al eerder binnengeweest, na een schietpartij in oktober vorig jaar. Bij die doorzoeking werden bij toeval persoonlijke spullen ontdekt van de beide moordslachtoffers. Een paar woningen verderop in hetzelfde flatgebouw woonde Ingrids vriendin, de zwaarlijvige Surinaamse Marion van de L. (43). Marion kwam dagelijks vele malen over de vloer bij Ingrid. Hun band was zo nauw, dat Ingrid zelfs het jongste zoontje (3) van Marion opvoedde. Deze Marion werd op 10 februari gearresteerd, haar vriend Dwight (35) was twee maanden eerder al opgepakt.

Blijklussen

Van de L. werd gewantrouwd door haar omgeving. Hoewel ze een werkloosheidsuitkering had, kluste ze vrolijk bij en gaf geld uit als water. Van de L. werkte soms in de toko’s van Anand J. Door de vier arrestaties is in het flatgebouw een trieste toestand ontstaan. Zes kinderen van de gearresteerde vrouwen zitten nu zonder ouders. Een aantal kinderen van Ingrid was getuige van de inval van het rechercheteam. Het waren niet de eerste traumatische ervaringen voor de kinderen. In de nacht van 16 op 17 oktober ontstond ruzie in de flatwoning van Ingrid D. Rond één uur ‘s nachts werd geschoten. De getroffen buurvrouw Marion werd door de aanwezigen naar buiten gewerkt en zeeg ineen op het trottoir. Omwonenden hingen uit de flatramen, toen ambulancebroeders de schotwond stelpten. Haar vriend Dwight werd in zijn been geraakt. Marion werd geopereerd en lag langdurig in het VU Medisch Centrum. Drie van de aanwezigen van de schietpartij behoren nu tot de arrestanten in de dubbele liquidatiezaak. Dat ze voor die moorden zijn gepakt, is puur toeval. De eenvoudige schietpartij was voor de politie reden om eens een kijkje in de woning van Ingrid te nemen. Daarbij werden spullen in beslag genomen, onder meer van René Karamatali en Bryan Stein. Bij de politie ging op dat moment nog geen belletje rinkelen, want beide mannen waren nog niet eens vermist. Ze waren net een paar uur eerder voor het laatst gezien en waarschijnlijk kort erna al doodgeschoten.

Afspraken

J. Bryan Stein zou op 14 oktober naar de Micromarkt in Amsterdam-Zuidoost komen, Karamatali had op 16 oktober een afspraak bij de tropische winkel van de Flevo Bazaar in Almere. Het lijk van Stein werd op 1 december gevonden in de kofferbak van zijn Peugeot 206, die al weken geparkeerd stond in een woonwijk in Nieuw-Vennep. Karamatali werd teruggevonden op 14 november in een riool in Almere-Buiten. Of Anand J. een rekening te vereffenen had met beide mannen, is niet duidelijk. Wel duidelijk is dat alle drie mannen bekenden waren of zijn van politie en justitie. De recherche is terughoudend over de achtergrond van de dubbele liquidatie: “Gelet op het onderzoeksbelang kunnen wij over het motief en de onderlinge relaties geen mededelingen doen.” Op Surinaamse internetfora werd opmerkelijk genoeg al vroegtijdig gespeculeerd dat Anand J. achter de moorden zou zitten.

Wanbetaler

De uitbater van exotische groente- en fruitwinkels in Amsterdam en omstreken is zelf duidelijk geen lieverdje. Hij heeft een strafblad en staat bekend als wanbetaler. In een van de winkels die hij bestierde, Toko Tamara in Amsterdam-Osdorp, had hij een maandenlange huurachterstand. Ook betaalde hij volgens zakenrelaties zijn toeleveranciers niet. Daarom werd hij een half jaar geleden uit zijn toko gezet. Anand vertelde in Amsterdam dat hij Nederland vaarwel zou zeggen en in Suriname zijn zaken zou voortzetten. Hij verbrak al zijn zakelijke contacten en vloog terug naar Suriname. Zijn nieuwe carrière moet hij nog even uitstellen. Op verzoek van het Nederlandse rechercheteam werd hij op 10 februari aangehouden in Suriname en drie dagen later uitgeleverd.

ACHTERGROND Elf medewerkers Janssen de Jong, acht ambtenaren en een echtgenote van ambtenaar vast

De historie herhaalt zich in bouwend Limburg. Net als negentien jaar geleden blijkt het een Baars wiens onthullingen mede leiden tot een groot corruptie-onderzoek.

Verschillende malen toog Henk Baars in 2006 6 richting het gemeentehuis in Voerendaal. In twee uitvoerige gesprekken met het voltallige college spuwde de wegenbouwer zijn lang gal over de werkwijze van Janssen de Jong. Hetstak Baars dat zijn grote concurrent er keer op keer in slaagde opdrachten voor zijn neus weg te kapen. Nogal eens tegen een verdacht lage inschrijfprijs.Als‘klokkenluider’ uitte Baarsin Voerendaal zijn vermoeden dat er dingen gebeurden die het daglicht niet konden verdragen. Overigensluchtte Baars niet alleen zijn hart in Voerendaal, maar ook in het Heerlense gemeentehuis en bij de politie. Bij die laatste op voorwaarde dat niemand dit ooit te weten zou komen. Opmerkelijk is dan ook dat justitie nu in haar strafd ossier stelt dat Baars de rechercheurs en bestuurders met wie hij vertrouwelijk sprak, onthulde dat regiodirecteur Ron A. van Janssen de Jong Infra B.V. ‘zijn eigen medewerkers en ambtenaren onder druk zet bij het verkrijgen en uitvoeren van opdrachten’. Uit het dossier sijpelde afgelopen weken ook door op welke manier de alsinds 27 januari vastzittende A. dat doorgaans deed.Ambtenaren werden gefêteerd met bezoekjes aan hetWK-voetbal, de Grand Prix van Monaco of geholpen bij het verbouwen van hun huis. Voor de krant was Henk Baarsin de afgelopen weken onbereikbaar. Hij is de zoon van ‘oude Sjaak’, oprichter van het gelijknamige bouwbedrijf dat begin jaren negentig prominent figureerde in het vorige grote onderzoek naar omkoping in de Limburgse bouwwereld. Die Sjaak stond, op zijn beurt, aan de wieg van wat resulteerde in de geboorte van ‘de Vriendenrepubliek’: een door deze krant in honderden artikelen opgetekend beeld dat tientallen provinciale wegenbouwers, projectontwikkelaars, architecten en installateurs miljoenen guldens ‘smeergeld’ betaalden aan burgemeesters, wethouders en ambtenaren. Bijna als vanzelfsprekend, want dat was historisch zo gegroeid, en uit vrees om opdrachten miste lopen.Want wie weigerde op de ‘steekpenningenmanier’ zaken te doen, wist dat hij uit de ‘Vriendenrepubliek’ verstoten zou worden. En brodeloos zou raken. De oude Sjaak Baars maakte in juli 1990 in een gesprek met twee medewerkers van de Fiscale Inlichtingen en Opsporings Dienst allerminst een geheim van zijn omkopingspraktijken. „Wij kopen wel eens werk in. Ik zal nooit geld uitgeven zonder dat daar een afspraak tegenover staat. Degene die het geld ontvangt, zal ook aan mijn bedrijf moeten denken.” Overigens weigerde Baarssenior namen te noemen.

De privacy van zijn ‘vrienden’ was hem heilig. Zonder omhaal vertelde de Klimmense wegenbouwer dat hij voor zijn te betalen steekpenningen speciaal een rekening had geopend bij de toenmalige Nederlandse Middenstands Bank. Tientallen keren perjaar haalde hij op de vestigingen van de NMB in Valkenburg, Haelen, Heerlen en Maastricht contante bedragen op variërend van 2500 tot 30.000 gulden. Hetsmeergeld, jaarlijks gemiddeld ruim drie ton, verscheen gewoon op zijn belastingaangifte. Onder de post ‘representatie, goodwill en giften’.

Zo eenvoudig zal de rijksrecherche het dit keer niet hebben gehad in de bewijsvoering jegens Janssen de Jong. De afgelopen weken werden elf werknemers van het bedrijf aangehouden op verdenking van het omkopen van zeven corrupte ambtenaren. Ook de echtgenote van een van de ambtenaren zit vast. Baars Aannemings- en Wegenbouwmaatschappij BV overleefde de mede door vader Sjaak aan het rollen gebrachte Vriendenrepubliek-affaire, alsmede de parlementaire enquête bouwnijverheid die daarop volgde. Zoals wel meer wegenbouwers kreeg het bedrijf het moeilijk met de nieuwe mores van gemeenten die vaker dan vroeger werken openbaar aanbesteedden. Keer op keer verloor Baars de slag. Op 23 september 2008 werd hetfaillissement uitgesproken. Sjaak Baars, die nooitis veroordeeld voor het betalen van smeergeld, maakte dat niet meer mee. Hij overleed op 3 maart vorig jaar

CORRUPTIE-AFFAIRE Veroordeelde drugscrimineel leverde auto waarmee ambtenaar zou zijn omgekocht

SITTARD – Er bestaat een relatie tussen de Limburgse corruptie-affaire, waarin diverse ambtenaren nu al weken vastzitten, en de onderwereld.

Dit blijkt uit het strafdossier over deze zaak. Uit afgeluisterde telefoongesprekken is naar voren gekomen dat de veroordeelde drugscrimineel Christiaan van A. veelvuldig contact had met voormalig rayondirecteur Aart van der B. van het door de corruptie-affaire in opspraak geraakte bedrijf Janssen de Jong Infra. Volgens justitie heeft Van A. – tot drie jaar cel veroordeeld in een groot drugs-, witwasen fraudeonderzoek – een Fiat Barchetta geleverd waarmee ambtenaar Andy P. uit Spijkenisse zou zijn omgekocht. Van A. had een transport- en bouwbedrijfje, dat ook opdrachten kreeg van Janssen de Jong Infra. Aart van der B. vroeg Van A., die tevens handelde in tweedehands voertuigen, of hij een auto kon leveren. De Fiat Barchetta zou Andy P. hebben aangenomen in ruil voor diensten aan Janssen de Jong Infra. De telefoontapes vormden een van de aanleidingen voor het huidige corruptie- en omkopingsonderzoek, ‘Cleveland’ genaamd. Van der B. bleek contacten te hebben met ambtenaren in Limburg. Deze informatie werd gevoegd bij de resultaten van een in juli 2006 gestart onderzoek, ‘Coropuna’ geheten, naar vermeende malversaties en frauduleus handelen door ambtenaren van diverse Limburgse gemeenten en medewerkers van Janssen de Jong Infra. Deze twee onderzoeken leidden tot hetCleveland-onderzoek. Bestuursvoorzitter Eric Krul van Janssen de Jong zegt niets te weten van een link met een drugszaak. „Van der B. is ontslagen vanwege vermeende malversaties, niet omdat hij verdachte was in een drugszaak.” Aan welke malversaties Van der B. zich schuldig zou hebben gemaakt, wilKrul niet zeggen.