vrijdag, 31 maart 2006

Iedere maand bezoeken vijf leden van de lezersjury van het Brabanst Dagblad een rechtszaak. Na afloop geven ze hun indrukken weer. Deze maand de dubbele moord in de Steve Bikostraat.

De aanwijzingen zijn talrijk, betoogde de officier van justitie. Maar er is geen bewijs, stelde de advocaat van de vrouw. Haar vriend vindt dat hij zijn onschuld niet hoeft aan te tonen.

Onder de vingernagels van de vermoorde Bosschenaar Ad van Boxtel, Karin Simons, vond de politie een bandenspoor. Voor honderd procent zeker afkomstig van de auto van de 36 jarige vriendin van de Bosschenaar, aldus het technisch onderzoek. “Geen idee”, antwoordde de vrouw op de vraag van de rechtbank hoe dat spoor daar terecht kan zijn gekomen.

Vlakbij de plek waar de bestelbus van Van Boxtel werd teruggevonden, vond de politie in een straatput een mes. Op dat mes zal niet alleen bloed van Van Boxtel maar ook de geur van de 36 jarige vrouw. Een geursorteerproef heeft dat aangetoond. ook daar had de vrouw geen verklaring voor.

Na de moord op Van Boxtel en Simons deden de verdachten talrijke uitgaven, terwijl haar banksaldo negatief was en haar vriend niet eens een uitkering had. “Ik deed in die tijd veel winkeldiefstallen en verkocht de buit”, verklaarde de vrouw gisteren.

De dealer van de vrouw vertelde de politie na de moorden dat de vrouw hem had voorgesteld mee te doen aan een beroving van Van Boxtel. En de dochter van de vrouw vertelde de politie dat ze op de dag van de moorden de indruk had gekregen dat haar moeder de laptop van Van Boxtel wilde stelen.

De officier van justitie zag daarin allemaal aanwijzingen dat de 42 jarige Bosschenaar en zijn 36 jarige vriendin Van Boxtel en Simons met voorbedachte rade om het leven hebben gebracht.

Maar ze baseerde zich daarbij vooral op de verklaring van een medegedetineerde van de vrouw. Tegen haar zou de 36 jarige Bossche gedetailleerd bekend hebben dat zij en haar vriend Van Boxtel en Simmons om het leven hebben gebracht.

“Onzin”, stelde de vrouw gisteren. “Ik heb haar alleen laten lezen waarvan ik werd beschuldigd”.

Officier van Justitie M. Gorter concludeerde dat beide verdachten veroordeeld kunnen worden voor de moord op Van Boxtel en Simons. Ze eiste twintig jaar. Met een eerder levensdelict van de mannelijke verdachte zei ze geen rekening te hebben gehouden, omdat het al 27 jaar geleden is.

De verdachten ontkenden ten stelligste. De mannelijke verdachte wilde niet dat zijn advocaat een inhoudelijk pleidooi hield. “Ik hoef mijn onschuld niet aan te tonen”.

Advocaat M. Zuurbier van de vrouwelijke verdachte betoogde dat er alleen aanwijzingen zijn ‘die als los zand aan elkaar hangen’ en geen direct bewijs. Ze vroeg vrijspraak.

Agenten kwamen lijkbleek naar buiten

Een jaar geleden schrikt Den Bosch op door een dubbele moord. De 64 jarige Ad van Boxtel wordt in de ochtend van 17 mei 2005 dood aangetroffen in zijn woning. Later op de dag vindt men het levenloze lichaam van zijn huisgenoot Karin Simons in een sloot. Al snel arresteert de politie twee buurtgenoten. Deze week vervolgt justitie het proces.

“Duizend procent zeker dat die twee junks onze Ad hebben vermoord.” Twee vrouwen van middelbare leeftijd staan voor het huis van Ad van Boxtel in de Steve Bikostraat in Den Bosch. Het is een kleine eengezinswoning met een voor- en achtertuin midden in de Edelstenenbuurt. Volgens de vrouwen woonde Ad hier al dertien jaar met veel plezier. Nu staat het huis al een jaar leeg. In de voortuin, die er vroeger goed verzorgd uitzag, steekt het vele onkruid tussen de tegels omhoog. Triest kijken de vrouwen elkaar aan. “Ad hoorde gewoon bij de straat. Nu moeten we hem missen, omdat die twee moordenaars hem te grazen hebben genomen.”

Op 17 mei 2005 treft de politie de 64-jarige Ad van Boxtel dood in zijn woning aan. Zijn hoofd is ingeslagen met een hamer en zijn lichaam bewerkt met een enorm mes. Uit zijn huis zijn een mobiele telefoon, een stereo installatie en geld verdwenen. “Een afslachting,” noemen de twee vrouwen het. “Het moet vreselijk zijn geweest,” zegt de directe buurvrouw van Ad, een gezette vrouw met lang bruin haar. “Politieagenten kwamen die dag met lijkbleke gezichten naar buiten lopen. Ze moesten bloedspetters van het plafond afvegen.”

Nog diezelfde dag vinden agenten ook het levenloze lichaam van Karin Simons, een huisgenote van Ad. Ze ligt in een sloot in Kerkwijk, een plaatje in Gelderland dat op 20 kilometer van Den Bosch ligt. De 34 jarige vrouw is gewurgd. “Het is een intriest. Karin was een stumper. Ad had haar opgevangen omdat ze problemen had met haar ex-man. Ze had een spierziekte en kon nauwelijks meer lopen. Het moet voor haar een hel zijn geweest om toe te kijken hoe Ad werd afgeslacht en om daaraan zelf te worden gewurgd.” De vrouw wijst boos naar een rijtjeshuis verderop. “Zij hebben het gedaan,” snauwt ze. “Dat weet de hele buurt, maar niemand durft wat te zeggen. Iedereen is als de dood dat ze vrijkomen en een kogel door onze kop jagen.”

Dansen in lingerie

Enkele dagen na de moord arresteert de politie twee verdachten, de 36 jarige Brigitta van den A. en de 41 jarige Jan B. De twee wonen tot enkele weken voor de moord jarenlang in twee huizen naast Ad van Boxtel. “Het waren verslaafden,” vertelt de tweede vrouw die verderop in de straat woont. “Al hun geld ging op aan de heroïne. Ze konden niet eens hun drie kinderen fatsoenlijk verzorgen. Ad is altijd heel aardig voor ze geweest. Hij stopte ze vaak wat geld of kleren toe.”

Brigitta en Jan komen ook geregeld bij Ad over de vloer. “Brigitta danste weleens in haar lingerie voor Ad, dat vond hij leuk om te zien. Ze was dan wel verslaaf, maar beslist niet lelijk ja, ze zaten daar geregeld.”

Een paar weken voor de moord gaat het volgens de buurvrouw echt mis met Brigitta en Jan. Wegens een torenhoge huurschuld zet woningbouwvereniging SSW de twee uit huis. De drie kinderen worden bij Brigitta’s zus ondergebracht. De twee zelf vertrekken naar een camping even buiten Den Bosch. “Daar zijn ze volslagen doorgedraaid,” vertellen de vrouwen. “Toen ze nog hier in de straat woonden, waren ze al een soort Bonnie en Clyde,” legt de buurvrouw uit. “Ze ripten vaak dealers met vals geld en Jan had zelfs al eens in de gevangenis gezeten wegens moord. Toen ze uit huis waren gezet, hadden ze niets meer te verliezen. Ad moest dood, zodat ze zijn geld kon stelen.” De andere vrouw vult haar vriendin aan. “De hele buurt wist dat hij veel cash geld in huis had, daar schepte hij vaak over op. Ze wilden dat geld hebben, tegen elke prijs.”

Ook het openbaar ministerie denkt dat geld de reden is dat het verslaafde duo Ad en Karin van het leven hebben beroofd. Tijdens de rechtszitting op 30 maart 2005 eist de officier van justitie twintig jaar tegen de twee ex-buurtgenoten. Het bewijs liegt er volgens de officier van justitie niet om. Op de camping worden enkele gestolen goederen uit het huis van Ad teruggevonden. Ook vindt de politie geursporen van Brigitta in de auto van het slachtoffer en op het mes waarmee Ad werd vermoord.

Tijdens de rechtszitting blijkt ook dat Brigitta de moord tegen een medegedetineerden heeft bekend. Tot in detail heeft ze uit de doeken gedaan hoe ze Karin en Ad van het leven heeft beroofd. Toch besluit de rechter een nieuw onderzoek in te stellen. Volgens Serge Weening, de advocaat van Jan B., omdat er bij de rechter twijfel is ontstaan over de bewijslast. “Het enige harde bewijs dat ze hebben is de verklaring van een medegedetineerden, de rest van het bewijs stelt weinig voor. De rechter wil nog graag spreken met deze medegedetineerden, omdat hij aan de betrouwbaarheid van deze getuige twijfelt.”

De twee vriendinnen van Ad zijn geschokt. “Wij hopen met alles in ons hart dat de rechter een nieuw onderzoek instelt, zodat ze Brigitta en Jan nog zwaarder kunnen straffen. Maar we zijn er niet gerust op. Als die twee monsters toch vrijkomen, zou dat een ramp zijn.”

Voor dringende gevallen 24/7