MAASTRICHT – Wie slaat nu een oudere, breekbare alcoholist van 52 in elkaar, propt hem in een kofferbak en rijdt vervolgens met de auto door Maastricht?

Pierre viel in handen van gewetenloze jongeren

Wat begon als een ‘gewone’ autodiefstal, eindigde in de gruwelijke en gewelddadige moord op de 31-jarige Pierre Collette. Een lynchpartij, noemt zijn broer de slachting. Tijdens de zitting ontkennen de acht verdachten continue de feiten. Maar één feit kan niemand ontkennen: Pierre stierf een zinloze dood op de Maastrichtse Sint Pietersberg.

Op de avond van 28 juli 2004 zitten vijf jongens bij elkaar in de kapsalon van een van hen: Tommy 17, Lesly 25, Santino 20, Jeffrey 22 en Emrys 20. De jongens gebruiken cocaïne en bekokstoven een crimineel plan: een dure auto stelen om die vervolgens te verkopen. En waar kun je beter een auto jatten dan op de plaatselijke homo-ontmoetingsplaats? Immers, grote kans dat bezoekers van die plek niet naar de politie stappen. uit schaamte, of omdat ze niet voor hun geaardheid willen uitkomen. Een ‘onschuldige plan’, vinden de knapen. Maar er gaan wel een honkbalknuppel en een mes mee…

De 31 jarige Belg Pierre Collette is een regelmatig bezoeker van de Maastrichtse homo-ontmoetingsplaats Keelbus. ook op de 28ste juli is hij er. Net als Maud 25 en Sira 23, die zich als chauffeurs bij de vijf jongens hebben gevoegd. Op de Keelbos valt het ook van de jongelui op de kleine Belg. Hij rijdt een grijze metallic Volvo XC90. Zo’n luxe auto moet wel goed geld opleveren.

Om duidelijke redenen wordt het oorspronkelijk plan, Collette uit de auto trekken, sleutels jatten en ervandoor gaan, gewijzigd. Jeffrey en Tommy zullen Collette verleiden. of beter gezegd: doen alsof. “Als hij zijn broek laat zakken, pakken we zijn sleutels af.” Ze lokken hem mee naar de Sint Pietersberg, een rustige plek waar ze zogenaamd de herenliefde zullen bedrijven. Jeffrey en Tommy stappen bij hun slachtoffer in de auto, de anderen volgen op afstand.

Fatale messteken in de borst

Om het verleidingsspel zo echt mogelijk te laten lijken, ontbloot Jeffrey zijn bovenlichaam. Collette kijkt erin te trappen, maar dan gaat het mis. Als de twee hem zijn sleutels willen ontfutselen, verzet hij zich. Jeffrey werkt hem tegen de grond en slaat met zijn vuisten op zijn achterhoofd. Maar Collette weet zich los te rukken en rent weg. Santino, die in de auto op wacht heeft gezeten met de knuppel, rent nu achter Collette aan. hij slaat fanatiek op hem in. Zo hard dat de knuppel breekt, hoewel Santino later zelf zal verklaren dat hij hem op de grond heeft stukgeslagen. Tommy zegt er echter over: “Ik hoorde doffe klappen en ik hoorde Pierre hard schreeuwen.” Zelfs als Collette schreeuwend op de grond ligt, blijft Santino slaan.

Ook Emrys is er nu bijgekomen, hij schopt Collette tegen het hoofd, volgens het relaas van de advocaat generaal. Maar dat ontkent de advocaat van de jongen tijdens de rechtszitting. Jeffrey zet vervolgens zijn voet op Collectes keel. Zelf zegt hij later dat hij daarmee alleen ‘geduwd’ heeft, maar één van de botjes in het strottenhoofd van Collette is gebroken, blijkt later uit sectie.

Het is Tommy die zich realiseert dat ze Pierre niet zo achter kunnen laten. Hij zou ze weleens kunnen herkennen later. Tommy pakt een mes en Jeffrey moedigt hem aan te steken. Hoewel hij het zelf ontkent, is het volgens de rechtbank Tommy die Collette de twee fatale messteken in de borst toedient. Collette wordt onherkenbaar verminkt achtergelaten op de Sint Pietersberg. Beroofd van zijn auto, horloge, portemonnee en van zijn leven…

De jongens schakelen de vaste heler van de groen in – Johnny – om de auto te verkopen, wat ze 2500 euro oplevert. Tijdens rechtszitting verklaart de ene na de andere advocaat van de acht verdachten dat het allemaal niet zo bedoeld was en dat hun cliënten van streek en zelfs in paniek waren na het geweld. Maar na afloop van de gruwelijke moord gaat de groep terug naar de kapsalon: napraten en nog wat cocaïne gebruiken.

Een dag later wissen ze de sporen. Maar wat vooral onvoorstelbaar is: niemand belt een hulpdienst, al was het maar anoniem. Ook niet als de familie van Collette de media inschakelt in de hoop aanwijzingen te krijgen over de verdwijning van Pierre. Johnny toont zich na de moord het brutaalst. Hij belt de familie en wil ze wel de vindplaats van hun geliefde Pierre vertellen, in ruil voor 20.000 euro.

‘Brutaal, gewetenloos, laf’ en ‘met buitensporig veel geweld om het leven gebracht’ zijn termen die tijdens deze zaak in hoger beroep vallen. Toch zijn de straffen die nu worden geëist lager dan die in de eerdere rechtszaak. Voor Maud wordt zelfs vrijspraak geëist. Het gerechtshof acht bewezen dat zij pas wist van het misdrijf nadat het had plaatsgevonden.

De broer van Collette kan alleen maar verbijsterd nee schudden tijdens het hele proces. Het enige moment dat hij van houding verandert tijdens de uren durende zitting is als de verdachten aan het woord komen. Dan buigt hij voorover en slaat zijn handen over zijn oren. Hij kan of wil de spijtbetuigingen van de moordenaars van zijn broer niet aanhoren.

Een van de advocaten noemt in zijn pleidooi de situatie waarin zijn cliënt is geraakt ‘de pech van zijn leven’. Maar als er iemand de pech van zijn leven heeft gehad is het Pierre Collette. Aan zijn leven kwam een gruwelijke en veel te vroeg einde, alleen vanwege zijn auto.

Deze week volgt de uitspraak.

De verdachte Eindhovenaar gaf toe dat hij verslaafde prostituees drugs heeft geleverd. Hij ontkent dat hij de vrouwen heft misbruikt. De rechtbank ziet daarvoor ook geen bewijs.

De rechtbank in Den Bosch acht niet bewezen dat een 38 jarige Eindhovenaar geprofiteerd heeft van de prostitutie werkzaamheden van verslaafde vrouwen die op de Eindhovense tippelzone werkten. Wel is er volgens de rechtbank voldoende bewijs dat hij de vrouwen van drugs heeft voorzien. De rechtbank rekent hem zwaar aan dat zijn klanten in een kwetsbare positie verkeerden. De Eindhovenaar heeft twaalf maanden gevangenisstraf gekregen, waarvan vijf voorwaardelijk. De eis was 24 maanden waarvan acht voorwaardelijk. De opgelegde straf betekent dat de Eindhovenaar binnenkort vrij komt. Hij zit vast sinds november.

Hans Boeving uit Zaltbommel kan zich goed vinden in de uitspraak. “De drugshandel heeft hij zelf toevoegen. En over die andere feiten zijn toch wel erg tegenstrijdig verklaringen afgelegd.”

Boevinnk vindt de straf, gezien het feit dat alleen de drugshandel bewezen is verklaard, nog redelijk zwaar. “Die is de helft van de eis. Voor alleen drugshandel. De eis had betrekking op drugshandel en mensenhandel.”

Boevink ziet de uitspraak als een nederlaag voor de officier van justitie. “Die heeft aangegeven dat de zaak tegen de Eindhovenaar onderdeel is van een groter geheel. Maar hij heeft hem persoonlijk iets ten laste gelegd, niet het lidmaatschap van een crimineel organisatie, of zoiets. Ik vond het ook wel van lef getuigen dat de officier deze verdachte veroordeeld wilde krijgen. Want hij had bepaald geen sterke zaak. En dan kun je verliezen, natuurlijk.”

Ook Ursela de Jogh uit Tilburg vindt het terecht dat de rechtbank de Eindhovenaar voor het grootste deel heeft vrijgesproken. “Gevoelsmatig zeg ik dat hij wel van die vrouwen heeft geprofiteerd, maar dat is meer vanwege de indruk die de persoon op mij maakte. De officier heeft de zaak overtuigend gebracht, maar het bewijs was dun.”

De opgelegde straf komt op Ursela ‘behoorlijk zwaar’ over. “Maar ik weet eerlijk gezegd niet wat gebruikelijk is voor drugshandel.” “Het is wel wat ik verwacht had”, reageert Wil Prince als hij verneemt dat de rechtbank de Eindhovenaar grotendeels heeft vrijgesproken. “Ik had het liever anders gezien, want ik denk wel dat hij het gedaan geeft, maar schuld moet bewezen worden.

Een van die dames was gedagvaard om als getuige te verschijnen, maar ze was niet komen opdagen. Dat zal op de rechtbank ook wel geen goede indruk hebben gemaakt.”

“Daar was ik al bang voor”, reageert Huub Janssen uit Tilburg. “Ik ben ervan overtuigd dat hij die meisjes heeft geïntimideerd. Daarom durfde dat ene meisje niet naar de zitting te komen. Die advocaat heeft daar op ingespeeld. Dat is zijn werk. Maar ik vind dat er geen recht is geschied.”

Het stoffelijk overschot van de vermoorde Chinese vrouw die vorige jaar oktober dood in een maïsveld in Nijswiller werd aangetroffen wordt waarschijnlijk niet overgebracht naar China. De gemeente Gulpen-Wittem wil de operatie niet bekostigen en wil precedent-werking voorkomen.

Het college van B. en W. heeft dit vorige week middels een brief aan de Chinese ambassade laten weten. Die had de gemeente verzocht om de as van het lichaam te repatriëren en de kosten voor eigen rekening te nemen, omdat de familie in China van de vermoorde vrouw er het geld niet voor heeft.

Volgens de gemeentewoordvoerder zagen de fractievoorzitters van de politieke partijen in Gulpen-Wittem het voorstel ook niet zitten. Eerder was er nog sprake van dat er mogelijk een bijdrage zou komen vanuit de bevolking van Nijswiller aan de repatriëringskosten. Die worden geschat op grofweg 3750 euro, inclusief opgraving en crematie. Het college heeft dit aangekaart bij de parochie, maar die reageerde negatief. “Daar zijn wij niet voor”, aldus pastoor Reijnen.

door Annelies Hendrikx

MAASTRICHT – De rechtbank in Maastricht overweeg advocaat S. Weening te gijzelen. Weening was gisteren opgeroepen als getuige in de ‘moordzaak-Nijswiller’, maar beriep zich bij alle vragen van de rechtbank op zijn verschoningsrecht.

Volgens de rechtbank komt hem dat niet alle vragen toe. “U bemoeilijkt de procesgang”, aldus rechtbankvoorzitter M. Kramer.

Weening krijgt nog enige tijd de gelegenheid om zich te beraden, maar als hij bij zijn standpunt blijft en weigert te antwoorden, loopt hij het risico te worden vastgezet in een huis van bewaring. Dat is een dwangmiddel dat de rechtbank kan toepassen bij onwillige getuigen.

De Maastrichtse advocaat was raadsman van de Chinese vrouw 36, die samen met haar vriend ook 36, hij staat nog terecht, werd verdacht van moord op haar landgenote Cha in september vorige jaar in Nijswiller. Deze verdachte, die in eerste instantie verklaarde niets met de dood van haar vriendin te maken te hebben, beroofde zichzelf van het leven in vrouwengevangenis Ter Peel. Vlak voordat zij dat deed, verklaarde ze dat niet haar vriend, maar zij Cha om het leven had gebracht, een verklaring die zij een dag voor haar zelfmoord weer introk. Haar advocaat Weening heeft steeds volgehouden ervan overtuigd te zijn dat zijn cliënte alleen de schuld op zich heeft genomen om haar vriend te ontlasten. Weenings overtuiging is in deze kant terechtgekomen en daarover wilde de rechtbank hem enkele vragen stellen, maar de advocaat voelt zich om principiële redenen verplicht te zwijgen. “Als een cliënt een advocaat iets vertelt, moet-ie-erop kunnen vertrouwen dat die informatie niet in een openbare terechtzitting naar buiten komt”, aldus Weening.

Zowel officier van justitie C. Ament als advocaat G. van Tilborg van de mannelijke verdachte Gang L., vinden dat als Weening al een verklaring af zou leggen, die niet bijdraagt aan de bewijsvoering. Ament heeft de rechtbank in maart al gevraagd L. vrij te spreken over moord c.q. doodslag wegens onvoldoende bewijs. De rechtbank twijfelt kennelijk aan de onschuld van de man en heropende de zaak bij tussenvonnis voor het horen van enkele getuigen.

Op 4 juli gaat de zaak verder met het horen van de arts-patholoog van het Nederlandse Forensisch Instituut die het lichaam van de vermoorde Cha onderzocht. Wanneer advocaat Weening weer als getuige op de zitting wordt verwacht, is nog niet bekend. De rechtbank acht het wel van belang dat hij antwoord geeft, aldus voorzitter Kramer: “U krijgt de gelegenheid om nog eens goed na te denken.”